Klaar om te wenden: Evolutionair Leiderschap volgens Peter Merry. Een samenvatting.

Peter MerryFoto Henk Jan Winkeldermaat

Peter Merry van het Center for Human Emergence gaat in op welk leiderschapsmodel er nodig is om om te kunnen gaan met de verandering die plaats vindt. Niet het leiderschap van de ander, niet ver weg. Nee bij onszelf, bij ieder individu. Hoe gaan we om met de chaos die ontstaat bij een wending? Hoe komen we verder?
Een belangrijke voorwaarde daarbij is het kunnen omgaan met feedback. Feedback op ons eigen denken en handelen. Als we dat kunnen accepteren en er mee om kunnen gaan kunnen we stappen maken. Daarbij moet je natuurlijk je eigen identiteit leren kennen, en er zelf ook naar kunnen kijken. Kunnen we integer zijn? Durven we onze ideeën in de praktijk te brengen? Bij chaos, turbulentie zie je vaak het groter geheel niet meer. Durven we los te laten om dat weer te kunnen zien? Durven we om te gaan met iets wat we nog niet kennen? Durven we te denken aan iets wat we nog niet weten? Durven we stappen te zetten in een richting als we de volgende stap nog niet kennen?
We kunnen de patronen leren zien als we stil zijn. Maar we moeten wel handelen als we er klaar voor zijn. Wanneer we aanvoelen dat we iets moeten doen. We moeten de signalen op willen vangen. We moeten ‘present’ zijn. Ruik je de lente of rij je gewoon naar je werk? Probeer de signalen op te vangen, er naar te kijken, er mee om te gaan en niet het systeem het werk laten doen. We moeten zelf opletten. We moeten ons hoofd boven het maaiveld uit steken. Het is niet eenvoudig. Maar het oude systeem lost niks op. We moeten dus een nieuw systeem vinden. Experimenteren. Het risico is minder dan niets doen. Het oude systeem heeft het nieuwe systeem al in zich. We moeten dus attent zijn, opletten. Denk aan de transformatie van een rups naar een vlinder. Alles is al aanwezig, de toekomst om vlinder te worden zit al in de cellen van de rups.
We moeten het allemaal wel luchtig zien. Geen activisten worden en heel belangrijk doen.Van hoge torens blazen. Nee creatief zijn, experimenteren, spelen. We moeten onszelf niet al te serieus nemen. We moeten loslaten, maar niet afdwalen naar zelfgenoegzaamheid, of een afwachtende houding aannemen. We moeten verantwoordelijkheid dragen, weer loslaten, weer verantwoordelijkheid nemen, weer loslaten, weer…etc. Net zoals water stroomt: eb en vloed. Actie nemen, kijken wat er gebeurt, weer actie nemen, weer,… etc. Geen plannen maken, nee: sense – act – sense – act.
Co-creatie zal dan plaats kunnen vinden tussen mensen. We zijn dan ‘present’. Niet zoals vaak gebeurt in een vergadering als we niet naar elkaar luisteren en meer bezig zijn met wat we zelf willen gaan zeggen. Nee, we moeten echt luisteren en op wat er gezegd is verder bouwen. Dan kom je pas verder.
Probeer het systeem te laten ontstaan en niet een one-size-fits-all benadering toe te passen. Geef creativiteit een kans. Laat het gebeuren.
Zorg goed voor jezelf. Neem afstand. Zorg ervoor dat je ‘not-attached’ bent. Dat je te betrokken bent. Zelfs het ‘not-attached’ zijn moet geen blokkade zijn. Als je geirriteerd raakt over iets of iemand, dan weet je dat je attached bent tot iets of iemand. Laat los. Als je attached bent laat je geen ruimte voor iets nieuws en hou je vast aan het oude systeem, het oude denken. En zorg goed voor jezelf. Leef gezond. In een wending heb je je conditie hard nodig. Het zal niet eenvoudig zijn. Het zal hard werken zijn. Maar raak niet ‘detached’: denk niet, de situatie is zoals hij is en dat zal altijd zo blijven. Ga dus niet op een yogakussen zitten en blijf mediteren. Nee, we moeten handelen, verantwoordelijkheid nemen. Er is werk aan de winkel.
Het allerbelangrijkste is: ‘deep feeling’. Laten we onszelf toe de pijn van de wereld te voelen? Of zijn we al afgestompt. Voelen we ook de vreugde? We moeten dit toelaten omdat we dan de passie voelen. We houden namelijk van mensen, van de aarde, van de toekomst. We willen er voor zorgen. Zorgen voor de toekomst van onze kinderen, van onze planeet. Als we detached raken, voelen we niets meer. Als we het gevoel van de pijn en vreugde van de wereld niet meer binnen laten dan raken we detached. Dan raken we af van de passie. Dan raken we weg van het houden van….We raken dan disconnected. We moeten blijven voelen. Peter maakt de vergelijking met Pim Fortuyn. Mensen voelden dat hij voelde.
We moeten dus blijven voelen, compassie tonen en verbonden blijven. Als we dat teveel doen, krijgen we een burn-out. We voelen alleen maar de pijn, voelen de pijn, voelen de pijn. We moeten de pijn voelen en weer loslaten, weer voelen en weer loslaten, voelen, loslaten, voelen,….etc. We voelen het, maar moeten er niet bij attached raken. We moeten immers verder bouwen.
Peter besloot de avond met een oefening waarin iedere deelnemer een andere deelnemer op de tribune aan de overkant in de ogen keek en zich afvroeg: wie is hij, wat denkt hij, wat voelt hij, zou hij kinderen hebben,..,..,.. Je voelde de positieve connectie tussen 900 mensen!
Ik vond dit de meest indrukwekkende presentatie van de avond. Er sprak een enorme positieve kracht uit en tegelijkertijd een warmte, een betrokkenheid die ik zelden zo gevoeld heb. Een bijzondere ervaring!

Technorati tags: ,

About The Author

Hans Mestrum

Hans is al 12 jaar bezig op het gebied van Social & Media. Vooral als videoblogger van projecten, evenementen etc. Per 1 januari 2016 is hij als videofilmer en videoblogger werkzaam in zijn eigen bedrijf hans ON experience. Hij maakt korte video's van evenementen, huldigingen, voorlichting, productintroducties, kennisoverdracht, presentaties, interviews, bevlogen mensen, open dagen etc. Schroom niet om hem om informatie te vragen wat hij voor jou kan betekenen. Bekijk ook zijn profiel website of kijk hieronder voor zijn online présence.

9 Comments

  1. Fred Zelders

    Hans,
    Ik heb bewondering voor de manier waarop jij met passie vertelt en verslag doet over ‘Klaar om te wenden’.
    Ik heb deze en de voorgaande posts allemaal gelezen, maar … het triggert niets bij mij.
    Voor alle duidelijkheid: Dat ligt niet aan de manier waarop jij er over schrijft. Daar mankeert niets aan.
    De oorzaak ligt dieper (denk ik). Ik vind dit gedachtegoed erg vaag. Te vaag.
    Ik kan er pas iets mee als deze manier van denken en doen concretere vormen aan gaat nemen, als er concrete(re) dingen, effecten of resultaten zijn.
    Ik kijk dus nog even de kat uit de boom.

    Antwoord
  2. Hans Mestrum

    @fred: ha fred, bedankt voor je feedback! Enkele concrete vormen in ons ‘eigen domein’: social software, user in control, open software, blogosphere, unconference, wikis, videologs etc. Dit zijn allemaal instrumenten voor datgene dat er nu plaast vindt in de onderstroom. Bottom-up processen en/of experimenten om een nieuwe denkwijze, manier van communiceren en handelen proberen te vinden. Aangezien we er achter komen dat de oudere systemen van marketing, wetenschappelijke en economische modellen maar ten delen werken. Willen we tenminste wat overhouden van onze mooie planeet voor de toekomst. Zie internet als chaos en de blogospere e.d. als een patroon, orde in die chaos. Zie videlog experimenten als een onderstroom om realiteit en droom in beelden te vatten, aangezien we de woorden er nog niet voor hebben. Zie het gebruik van podcast en weblogs voor het bouwen van communities, het aangaan van relaties. Deze waarden (relatie, communicatie, communities, ofwel intensieve groei volgens Laszlo) worden belangrijker en belangrijker. Dat is ook een verandering in ons denken, een mutatie op het systeem. Daarin gingen we eerst alleen maar uit van geld, macht, status, carriere, etc. (ofwel extensieve groei volgens Laszlo). Dat levert verbrokkeling, verzuiling, verkokering, verspilling op. En mensen die connected raken met de onderstroom gaan creatieve experimenten uitproberen om uit dit systeem te komen (videologs, podcasts, wikis, weblogs etc.).
    Maar zie adaptief onderwijs ook als een concreet voorbeeld waarbij de leerling ECHT centraal komt te staan, of nog een ander concreet voorbeeld: diendend leiderschap. Allemaal pogingen om voorbouwend op hetgeen we nu hebben maar denkend vanuit een waarden systeem in plaats van een economisch/geindustrialiseerd systeem.
    Die vaagheid die jij bedoelt is ons onvermogen om in woorden te vatten wat die onderstroom is. Vandaar die videologs, fotomashups en al die andere prachtige experimenten. Vroeger konden ze ook niet over een auto praten, omdat ze die nog niet konden denken. Nu is dat ook zoiets. Door creatief te zijn, te experimenteren (ofwel de grenzen van de systemen op te zoeken en ze om te keren) komen we verder. En door kritische vragen te stellen. Concrete voorbeelden zijn klein en vaak nog in de pioniersfase (zoals de blogosphere dat eigenlijk ook nog is voor veel mensen). Kunst is om die te laten zien.
    En ik denk dat jij die op jouw blog vaker laat zien dan je nu zelf weet 😉 Kijk maar eens vanuit tegengesteld perspectief zoals Wijffels het zegt. Dus die van de gevestigde systemen, ordes en technieken. Dan zie je waar jij het werkelijk over hebt op je blog: de onderstroom! Maar die komt dus langzaam maar zeer zeker naar boven. Door de kunst van het verbinden (ofwel de blogosphere in ons geval).
    Misschien is het ook interessant om dit verslag te lezen:
    http://weblog.leidenuniv.nl/iclon/veranderblog/archives/2006/04/02/we_staan_op_de_drempel_van_een_kwantumsprong_in_de_evolutie.html

    Antwoord
  3. Mark van Doorn

    Ik heb een beetje hetzelfde als ik deze posts lees. De reportage is uitstekend, maar het gedachtengoed blijft abstract. Ik ben groot voorstander van de omkering naar een communicatief zelf-sturend systeem (de rotonde en het auto navigatie systeem zijn denk ik mooie voorbeelden), maar ik heb soms ook van die momenten dat ik terug denk aan het Marxisme. Karl Marx zag ook het einde van het kapitalisme en sommige staten namen zijn systeem over, maar het systeem werkte uiteindelijk toch niet. De “Support Economy” van Zuboff en Maxmin bouwt voort het principe van communicatieve zelf-sturing en legt het probleem net als Karl Marx volgens mij bij het moderne kapitalisme. De auteurs gaan echter uit van een geleidelijke verandering (om associaties met Karl Marx waarschijnlijk te vermijden). Ze geven ook enkele metaprincipes die deze nieuwe vorm van kapitalisme heeft. Maar het is nog ver weg van een complete theorie en dat beamen de auteurs zelf ook in hun boek. Ik denk dat het ook te beperkt is om het als een puur economisch vraagstuk te bekijken. Zelfs als zo’n theorie er zou zijn dan zit je nog met het introductie vraagstuk waarschijnlijk. Hoe verloopt de overgang in het bestaande competitieve systeem?
    Het meest concreet is denk ik nog de Web 2.0 technologie, weblogs, wikis, open-source movement. Een ander leuk voorbeeld kwam ik tegen in de New York Times, een stock exchange voor ideëen:
    http://www.iht.com/articles/2006/03/26/business/web.0326taylor.php

    Antwoord
  4. Harry van der Velde

    Ha! Ik nam als additief plaatjesmaker deel aan het congres en heb eveneens ‘mixed feelings’. Angst voor vrijblijvende of voorwaardelijke afwachtendheid en hoop op een constructieve respons van jou op de boodschap: Voel je eigen bestemming en ga er voor!
    Het succes van de wending hangt direct samen met de beweiging die je Zelf maakt. Dus als je echt wilt dat er iets verandert, kom dan NU in beweging.
    Dus wees je eigen verandering, Mark. Trigger jezelf, Fred. Mijn onvoorwaardelijke steun heb je! Ik verwacht grootse dingen van jullie.

    Antwoord
  5. Hans Mestrum

    @harry: Hoi Harry, kun je wat concreter zijn? Wat is die verandering, trigger dan in mensen of liever in jou? En stel dat iedereen die verandering en trigger vindt, hebben we dan nog brood op de plank, werkende mensen, kopende mensen, ofwel zoals Mark zegt: “hoe verloopt de overgang in het bestaande competitieve systeem?”

    Antwoord
  6. Mark van Doorn

    Volgens mij ligt het allemaal ook niet zo eenvoudig. Vernieuwing is niet zo maar mogelijk in het huidige systeem en er is ook een andere mindset nodig denk ik. Zo moeten we meer respect hebben voor zelf-sturing van anderen. Als ik een set regels bedenk en die opleg, dan blokkeer ik daarmee de zelf-sturing van anderen. Dat ervaren we dagelijks als klant, werknemer of burger maar staan we er ook bij stil als we zelf beleid maken? Voor mensen met veel geld is het makkelijk om te praten over zelf-sturing, geld opent deuren, maar als je in de bijstand zit (ikzelf gelukkig niet), dan zijn je mogelijkheden meer beperkt en wil je misschien wel zelf-sturing, maar heb je de kans gewoon niet. Honderden mensen bij NedCar wiens baan op de tocht staat, wordt geadviseerd door de directie om hun mond te houden omdat de directie denkt dat het averecht zal werken (ze hebben misschien nog wel gelijk ook…). De cultuur moet je wel de mogelijkheden bieden is wat ik maar wil zeggen.

    Antwoord
  7. Hans Mestrum

    @mark: Problemen van het huidige systeem zijn niet op te lossen met datzelfde systeem zei Einstein. Dit werd aangehaald door Ervin Laszlo dacht ik en sluit mooi aan bij jouw betoog van een andere mindset. In het podcastinterview met Martien van Steenbergen van vandaag haal ik jouw vraag ook nog even aan Mark en Martien geeft daar antwoord op: het is als bij een puber, alles is dan even chaotisch (chaordisch?) en we moeten een stap naar een andere wijsheid zetten. Dan is die pubertijd voorbij. Dat geldt ook voor turbulentie in een systeem. Cultuur moet je wel de mogelijkheden bieden zeg je. Mogelijkheden zijn er eigenlijk altijd, al is het maar dat je een keuzemogelijkheid hebt. En zelf-sturing betekent in essentie dat je zelf moet kiezen, zelf moet sturen en dat is een grote wending.

    Antwoord
  8. Hans on Experience

    POE-118-20060420: Interview met Peter Merry

    In deze podcast praat ik met Peter Merry. Hij is een van de organisatoren van Klaar om te wenden en was er ook spreker over Evolutionair Leiderschao. Ik praat met hem o.a. over het event, wending, leiderschap en het Center for Human Emergence.Klik op d…

    Antwoord
  9. Hans on Experience

    Klaar om te wenden?

    Update 2 april 2006: naar aanleiding van het evenement heb ik diverse postings gemaakt en foto’s. Ze staan op een rijtje met het label (tag) Klaar om te wenden. Door in de vorige zin op dat label te klikken ga je naar het overzicht met alle postings o…

    Antwoord

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Welkom!

hans mestrum
Hans Mestrum

Leuk dat je hier op mijn weblog bent. De video's en foto's die je hier vindt, zijn door mij gemaakt voor o.a. de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN), waar ik videoblogger en videofilmer ben.

Per 1 januari 2016 kan ik vanuit mijn eigen bedrijf hans ON experience ook voor jou korte videofilms maken. Dat kan een impressie zijn van een evenement, open dag, huldiging, of een video voor voorlichting, presentatie, productintroductie of een uitnodiging of van bevlogen mensen.

Ik voer het hele traject voor u uit, van intake tot opname, van bewerken van het videomateriaal tot het online zetten of aanleveren van het videobestand.

Schroom niet om contact met me op te nemen om te bespreken wat ik voor jou kan doen!

Laatste video’s

Recente Tweets

Archieven

Categorieën

Zonnemeter

Hoeveel Watt produceren mijn zonnepanelen op dit moment?

Pin It on Pinterest

Shares
Share This