Vreemd toch dat 1 persoon je kan vangen in een net, je langzaam verteert en daarna uitkotst. En nog vreemder is, dat ik niet de enige was in dat web. Mijn collega en 2 bestuursleden zaten ook in dat web en ik denk menig ouder ook.
Gelukkig is de onderwijsinspectie op de hoogte. En nu moet ik dat hoofdstuk afsluiten. Hoe moeilijk ook. Ik zou nog veel meer willen schrijven hier over de wandaden en -praktijken die op het Orion College plaatsvinden. Of liever die door 1 persoon bedreven werden/worden. Maar het heeft geen zin meer. En ik ben er te netjes voor. Ik heb vele berichten hier in gedachten geschreven, met alles er op en er aan. Een chronologisch overzicht van de manipulatie, de moeizame weg die we hebben gegaan. Maar het heeft geen zin. Dus: berusting nu. En hopen dat prachtige nieuwe onderwijsconcepten ook het nieuwe leiderschap krijgen die het nodig heeft. Anders is het toch nieuwe wijn in oude zakken. En dat smaakt muf.
Het ergste mis ik nog de kinderen en mijn collega (alhoewel we dagelijks contact hadden en hebben). Maar dan nog: berusting. Mijn handen jeuken (hoezo berusting?), mijn gevoel zegt: dit is niet goed, mijn verstand geeft in: dit klopt niet. Ik voel verbijstering over het feit dat hier minstens 3 mensen kapot gemaakt zijn door 1 persoon van het Orion College (om over de leerlingen maar te zwijgen). Nee, in een dergelijke omgeving wil ik (en mijn collega en bestuursleden) niet werken.
Maar nu verzet ik mijn bakens en zijn mijn gevoelens gerijpt en mijn verstand verstandig genoeg om te zeggen: dit was het, Orion College. Ik ga verder. En wens de ouders, leerkrachten en leerlingen nieuw leiderschap toe en veel liefde en wijsheid. En mocht ik met iets kunnen helpen dan hoor ik dat graag.
Ik ben trots op mezelf dat ik nu dit bericht durf te publiceren (hoezo manipulatie en onderdrukking?). Let’s GOOOO!!!!!

The post Orion College: al 7 dagen vrij!! appeared first on Hans ON Experience.

Maar goed, betekent dus dat ik in de markt ben voor een nieuwe job. Officieel per  1 augustus, maar officieus per direct. Mijn cv kun je downloaden als pdf en op de About me pagina vind je nog veel meer informatie over me, mocht je iets interessants voor me zien. Ik hou me aanbevolen!

Ik heb een woordenwolk in mijn cv zitten die goed aangeeft wat belangrijke woorden zijn voor mij. Je ziet hem hieronder. Als je er op klikt krijg je een grotere versie. Daaronder zie je een woordenwolk van banen en branches die een beeld geven van wat ik zoek of waarin ik zou willen en kunnen werken.

Update: per 1 sept 2008 ben ik begonnen als nieuwe media specialist/blogger aan de faculteit Techniek van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Je vindt mijn bijdrages daarover onder de tag HAN

The post Orion College: einde oefening; ik ben in de markt appeared first on Hans ON Experience.

Als je nu meer wilt weten over het onderwijs op deze bijzondere school dan kun je eens een aantal weblogpostings lezen die ik gemaakt heb. Zo vind je daar informatie over studium generales, de leerplancommissie, de binnen-buitendagen, passie koppelen aan leergebieden, gastdocenten (Engels door een Australische docente!), het onthaal etc.

The post Orion College weblog appeared first on Hans ON Experience.

Zo, de eerste 4 weken in mijn nieuwe baan als leergroepbegeleider op het Orion College zitten er op. Deze week hebben we ook eens teruggekeken op die 4 weken.

Aandacht voor wie je bent
Mijn ervaringen van die eerste 4 weken, waarin ik me voorgenomen had eerst maar eens heel veel indrukken op te doen, zijn uiterst positief. Het is allemaal nog fijner als gedacht. Wat vooral bevalt is de sfeer op school. Geen ‘normale’ docent-leerling verhouding waarbij er op basis van hierarchie of macht samengewerkt wordt, maar een verhouding op basis van gelijkwaardigheid en respect.

Daarbij letten we allemaal op elkaar.
Dit geeft een open en positieve sfeer, waarin iedereen mag en kan zijn wie hij is of daar naar op zoek kan gaan. Aandacht voor je gevoel, je emoties, naast het cognitieve aspect zorgen er voor dat mensen kunnen groeien. En dat geldt niet alleen voor de leerlingen, maak ook voor mij en andere mederwerkers binnen het Orion College.
Ik heb prachtige momenten ervaren waarin kinderen binnen deze filosofie nu al veranderd zijn en opbloeien.

Snelheid, verantwoordelijkheid en reflectie
Wat mij vooral is opgevallen is hoe snel alles gaat. Dagen lijken uren en een week lijkt een dag. Het leren van de leerlingen binnen het concept waarin ze werken vanuit wie ze zijn en wat hun passie is, gaat zoveel dieper, intenser en sneller dat het me af en toe duizelde. Kinderen van 12 en 13 jaar die zelfstandig aan taken van hun takenlijst werken, een planning maken en nadenken over hun keuzes, laten je als volwassene regelmatig met open mond van verbazing genieten. Wat kunnen kinderen toch zo veel meer als ze niet volgens een het boekje hoeven te werken. Als ze hun passie aan mogen boren en verantwoordelijk mogen zijn voor hun eigen keuzes. En hoe prachtig is het als je kinderen zo snel al gewend zijn aan de vrijheid en tegelijkertijd zo verantwoordelijkheid dragen voor hun eigen ontwikkeling. En daarbij leggen ze de lat niet lager. Integendeel, ze stellen zichzelf als vanzelfsprekend ambitieuze doelen en reflecteren op hun eigen leermomenten, persoonlijke groei en het groepsgebeuren. Natuurlijk blijven het gewoon kinderen, die het heerlijk vinden om een balletje te trappen in de pauze of verliefdheid leren ontdekken.

Authenticiteit
Voor een volwassene is het een uitdaging om in deze filosofie te kunnen werken. Immers, er is een gelijkwaardige relatie. En daarbij gaat het vooral om je eigen authenticiteit. Geen rol spelen van docent, maar wel duidelijk in het aangeven van je eigen grenzen. Met werkelijke betrokkenheid en interesse naar elkaar. Niet omdat het toevallig bij je baan hoort.

Geen docentje spelen
Het docentje spelen is niet aan de orde. Frontaal onderwijs dat niet aansluit bij de belevingswereld, nee liever de interesse en passie van het kind is uitgesloten. Vooraf opgestelde lessenseries werken hier niet. Vantevoren bedachte lesplannen worden doorkruist door de praktijk van alledag. Het is een dynamisch geheel waarin je als leergroepbegeleider datgene ‘brengt’ wat nodig is op dat moment. En dat bij ieder kind afzonderlijk. En dat vergt een andere manier van bezig zijn, van werken. Vermoeiend omdat je dat als docent niet gewend bent. Een docent is vaak het vertrekpunt, de leidende kracht. Nu is dat het kind en de wereld van alledag.

Hoe moet je je dat voorstellen?
Hoe je je dat voor moet stellen? Denk eens aan de kleuterschool, waarin kinderen als vanzelf met van alles bezig zijn. Zonder logisch verband of programma lijkt het te gaan. Maar de ontwikkeling van die kleuters gaat razendsnel en met plezier. Zoiets kun je je ook voorstellen tijdens een normale dag op het Orion College. Leerlingen zijn bezig met hun eigen leerplan en taken. Dus de een is bezig met een verslag te maken van de studium generale over bewustzijn, een werkgroepje is bezig met het ontwerpen van de binnentuin, een ander groepje kijkt een dvd met engels ondertiteling, 2 leerlingen voeren een conversatie in het Frans, 3 andere leerlingen zitten in de stiltehoek te lezen in hun boek, een gastdocent is bezig met een groep leerlingen om een pizza te bakken, 2 leergroepbegeleiders zijn in gesprek met individuele leerlingen over hun interesse en passies, een expert Frans begeleidt een groepje bij hun grammatica Frans wat ze zelf als leerpunt hebben benoemd voor dit kwartaal, een andere leerling speelt even 5 minuten een spelletje op de laptop, een ander schrijft aan haar biografie, een vader brengt wat planten en een projectleider en aannemer kijken rond voor de volgende verbouwing. En dat allemaal in 1 ruimte!

Veel indrukken en een oefening in loslaten
Je kunt je voorstellen dat zo’n dag veel indrukken oplevert. Dat je als leergroepbegeleider je enerzijds moet weten waar je mee bezig gaat (wie ga je coachen? wat ga je bespreken? hoe stuur je bij?), maar anderzijds ook veel moet loslaten. En dat loslaten is nog het moeilijkst. Ik wil nog te veel duidelijkheid, kaders, lijnen etc. Terwijl de dagen dat je opgaat in ‘de stroom’ (of liever dat je je laat opgaan) het makkelijkst zijn en het mooist. Daarbij laat je de leerlingen nooit los, ofwel je bent continue bezig met coaching. Kunst daarbij is dus dat je je energie managed. Je moet er dus voor zorgen dat je geen infuus bent dat leeggezogen moet worden, maar dat je meer een routeplanner bent die richting geeft en op de juiste momenten experts of expertise kan arrangeren waar de kinderen om vragen. Want in een dergelijke context is dat een uitdaging.

Zoveel sneller en diepgaander
De kinderen gaan zoveel sneller en dieper. Ik sta daar regelmatig versteld van. Verslagen over kwantumfysica, reincarnatie, bewustzijn van dieren, een reflectief videoverslag over iemands passie, een eigen op de laptop getekende maquette in 3D van een dorp voor ouderen of een binnentuin, een gedicht in het Engels, een menu in het Frans vertaald naar het Nederlands zijn daar een paar voorbeelden van.
Kortom: ik zie dagelijks kinderen die op veel gebieden meer weten of voelen dan volwassenen. Maar dat komt alleen maar tot uiting als we ze de ruimte bieden en de faciliteiten en als ze zichzelf mogen zijn, waarbij er een appel gedaan wordt op zowel gevoel als het verstand. Vaak gaat het vooral om het laatste.

The post Luisteren, kijken, genieten en hard werken appeared first on Hans ON Experience.

De leerlingen gingen gelijk volop aan de slag en binnen een dag waren we up-and-running.

En als je dan de tweede dag naar de Biesbosch fietst dan kan het eigenlijk allemaal niet meer stuk. Heerlijk weer, prachtige natuur en goed gezelschap. Na een heerlijke fietstocht, een leuke boottocht heerlijk in het zonnetje, bezochten we het griend van de Biesbosch. We kwamen na een modderpad tussen hoge reuzebalsemienen en brandnetels bij een echte griendhut en kregen daar de nodige uitleg.

Een mooi moment in de week vond ik ook het inrichten van de ruimte door de leerlingen zelf. Want waarom moeten volwassenen bepalen waar alles komt te staan? Kinderen kunnen daar best zelf over nadenken en vervolgens hun plannen uitvoeren. Prachtig zoals ze dan discussiëren, redeneren en argumenteren. Met als resultaat een prachtig en sfeervol ingerichte ruimte waarin iedereen zich thuis voelt onder andere omdat hij/zij zijn zegje heeft mogen doen. 

En in die ruimte zitten we met 2 leergroepen. Dus niks aparte lokalen. Leerlingen passen zich snel aan. Want als je natuurlijk teveel geluid maakt heeft de buurgroep daar last van. Zo hadden we 2 gastcolleges tegelijkertijd in 1 ruimte. Aan de ene kant ging het over waarden en normen en aan de andere kant werd human science gegeven (volledig in de Engels taal!)

De afsluiting van de week was het Studium Generale. En dat werd ingevuld door gastspreker Arjan Haring, neuromarketing consultant; organisatieadviseur en docent creativiteit aan de Hoge School Utrecht. Hij had het in het kader van het thema bewustwording over de manier waarop onze hersenen werken. Aan de hand van een aantal praktische voorbeelden en oefeningen liet hij leerlingen en ouders merken dat het verstandig is om stil te staan bij de manier waarop je brein werkt. Ik heb ook een korte video compilatie gemaakt van deze middag.

Ik heb genoten deze week! En we beginnen pas.

The post Ik heb genoten appeared first on Hans ON Experience.

The post Orion College: wow wow wow appeared first on Hans ON Experience.

Waarom problemen in het onderwijs?
1. Lestijden, roosters, testscores, methoden, speciale programma’s etc. zijn belangrijker geworden dan het kind
2. Onderwijsdoelen worden bepaald door methoden en toetsen in plaats van wat zijn nu de echt belangrijke ‘lessen’.
3. De samenleving heeft specifieke vaardigheden en communicatie nodig en de school levert feitenkennis via lange monologen.

Hoe lossen we de problemen op?
1. Intrinsieke motivatie en verlangen om te leren
2. Betekenisvol leren; ervaren
3. Leren over, maar vooral ook in de wereld
4. Onderwijs moet weer persoonlijk worden gemaakt. We moeten het kind en zijn context kennen door:
te luisteren, weten wat hem/haar interesseert, familie niet buiten te sluiten, zijn/haar gevoelens zijn relevant voor het leerproces

Het KPC hanteert het concept van Big Picture en begeleidt het Orion College dit concept toe te passen. Ik schreef al eerder over het boek The BIG Picture. In volgende postings kom ik nog terug op het concept en de visie van Big Picture.

The post Waarom zijn er eigenlijk problemen in het onderwijs? appeared first on Hans ON Experience.

The post Wil jij gastdocent zijn op het Orion College? appeared first on Hans ON Experience.

The post Kennismaking nieuwe leerlingen appeared first on Hans ON Experience.

– students need to feel that the school is a safe place
– schools put knowledge into boxes called subjects and separate things that are not separate in the real world
– learning is about what we call the three Rs: relationships, relevance and rigor
– learning is not something you can split up into 45-minutes blocks or confined subjects
– fun and hapiness are two of the most important factors in a good school
– when a school is different everyday, it’s exciting and kids are excited about learning
– part of everyday different are celebrations
– students must be part of a democratic environment
– a silent school is not a school at all
– communication is the lifeblood of education
– first cultivate a culture of trust and respect
– if kids are going to be respectful, they must feel respected
– all the things we adults want to say are so much more powerful when other kids are saying them
– I look at every time I deal with a kid as a moment when the culture of my school is being set
– create an atmosphere which is best for kids
– why don’t they just build small schools in the first place?

The post Education is Everyone’s Business (2) appeared first on Hans ON Experience.