The post Videoblog bij boek Vaardig in Geluk appeared first on Hans ON Experience.

Jan Rotmans schreef in Trouw dat de echte crisis nog moet komen. De echte crisis is een systeemcrisis schrijft hij. Ik ben het wel met hem eens. Ik noem dit al 10 jaar de Tussentijd. Laat ik het geheel eens in een breder en filosofisch perspectief proberen te plaatsen vanuit mijn gezichtspunt.

We zitten in een overgang van systemen. Vandaar dat ik het Tussentijd noet. We gaan van het sociale regelsysteem naar het tijdperk van communicatieve zelfsturing. Daarin staat niet het systeem en de regels centraal, maar de mens. Daarin gaan we terug naar de bedoeling, draaien we de pijlrichting weer van binnen naar buiten, mogen we creatief zijn, leren we echt en komen we in een hogere staat van bewustzijn. Stel je een wereld voor zonder systemen en regels (die de overhand hebben), waarin we durven loslaten. Waarin we in zwermen bij elkaar komen wanneer het nodig is en met wie we zelf kiezen. Niet omdat het moet vanwege opgelegde regels, maar omdat het kan en omdat we het willen. We mógen in die nieuwe tijd van communicatieve zelfsturing ook weer willen. Maar daarvoor moeten we eerst om leren gaan met angst, pijn, woede en verdriet om het daarna los te kunnen laten.

We gaan op onze reis het natuurlijke en het sociale regelsysteem niet overboord zetten. Want het is ons fundament, onze geschiedenis. We kunnen er op terugkijken en reflecteren om te zien waar we vandaan komen. Eerst gaan we ons die geschiedenis eigen maken, doorlopen, laten wortelen in onze cultuur. Pas dan zijn we toe aan de volgende stap, die van communicatieve zelfsturing. De beroemde filosoof Arnold Cornelis​ schreef in zijn baanbrekend werk Logica van het Gevoel al over nesteling der emoties in de stabiliteitslaag van de cultuur.
Pas wanneer onze emoties genesteld zijn kunnen we verder. Wanneer we om kunnen gaan met angst, woede, verdriet en pijn. Als ons gevoel zegt dat het klopt. Maar alles verloopt in de tijd in haar eigen tempo. Daarbij heeft niet iedereen zijn klok gelijk staan en zijn geschiedenis al geschreven. Dat veroorzaakt de turbulentie die we momenteel ervaren om ons heen. Of zoals Rotmans het aangeeft, wat zich buiten het oog van de orkaan zich afspeelt. Pas als we alles als geheel gaan zien worden we niet meegezogen uit het oog van de orkaan. Alles hangt met alles samen. Het is niet de een of de ander. Het is de een en de ander. En dan ook nog in relatie met elkaar en met de kosmos.

We zijn al bezig met oefeningen in die richting. Zo is de Europese Unie een verbondenheid in verscheidenheid. Niet gebaseerd op oorlog en macht, maar op vrede en samenhang in verschillend zijn, in communicatieve zelfsturing. En natuurlijk vallen we dan, al lerend, terug in onze oude, bekende systemen van sociale regelgeving (laten we de zaak dichttimmeren en afregelen) en het natuurlijke systeem (van macht en hiërarchie, bommen gooien en dreigende oorlogstaal), maar stapje voor stapje schrijven we onze eigen geschiedenis. Laten we in die reis niet de ander dwingen zijn klok gelijk te zetten, maar laten we onze eigen tijd vertragen. Pas bij vertragen en stilstaan ontstaat verdieping, aandacht en reflectie. Ondertussen hebben we in die vertraagde tijd (ook een prachtig boek van Arnold Cornelis) de tijd en kans om onszelf te ontdekken en op zoek te gaan naar die ander in de dialoog en de ontmoeting. Het volgende tijdperk heet niet voor niets communicatieve zelfsturing.

Als we zo de vluchtelingencrisis bezien dan is het een zegen (met ook veel verdriet en pijn). We schrijven namelijk samen (de) geschiedenis, maken samen deel uit van de reis en komen letterlijk en figuurlijk dichter bij elkaar. Dat kost moeite en in die reis vallen we terug in regelsystemen (“wie neemt hoeveel vluchtelingen op”) en natuurlijke systemen (“dat ze maar daar blijven”). Dat hoort bij het naar elkaar toe groeien, naar het gelijkzetten van horloges, van vertragen door ons en versnellen door de ander. Maar pas wanneer we onze emoties onder controle hebben, als onze logica van ons gevoel zegt dat het klopt zijn we op de goede weg.

Als we in de angst en controle blijven vluchten, dan onthouden we onszelf de overstap naar een nieuw tijdperk en dragen we niet bij aan dat proces. Want alles is een geheel en hangt samen. Alles is verbonden in een grote zwerm. Elke mens heeft een lijntje naar anderen. Door angst, controle, macht, pijn en verdriet knippen we de lijntjes door. Door loslaten, liefde, dialoog en verbinding maken we de lijntjes met de ander steviger en weven we ongezien en bijna onopgemerkt aan een nieuw kosmisch web. En we zijn daar al flink mee bezig. Niet door het bommengooien, dat vernietigt de verbindingen, maar door het opnemen van vluchtelingen, het voeren van de dialoog met “de vijand” (hoe zo vijand als alles samenhangt?), door het terug gaan naar de bedoeling, het afschaffen van teveel bureaucratie, de toenemende aandacht en acties op het gebied van duurzaamheid, het opkomen van zingeving en spiritualiteit, de creatieve nieuwe samenwerkingsverbanden tussen nieuwe frisse “bedrijven” (zijn dat wel bedrijven of gaat het hier om de mensen?), door professionele leergemeenschappen en aandacht voor bevlogen mensen.

Kijk eens goed om je heen en je ziet overal maar soms nog heel pril en klein allerlei voorbeelden. Als zaadjes geplant, kiemend en groeiend. Soms wordt het in de kiem gesmoord, maar dan ontkiemt er een nieuw zaadje. Die zaadjes groeien inderdaad bottom-up, maar ook onder de oppervlakte. Al die mooie voorbeelden van de nieuwe tijd weven al een web. Nog met dunne draadjes maar krachtig genoeg om door te gaan.

De geschiedenis is de geschiedenis omdat de tijd door gaat. We schrijven nu die geschiedenis al. Hoe ziet die geschiedenis er uit? De pessimist denkt vanuit angst en controle en ziet hel en verdoemenis en een gapende afgrond. De optimist probeert los te laten en te denken vanuit liefde en ziet een ontluikende bloem of een ontkiemend zaadje, maar voelt ook de pijn.
De kunst is (ja misschien wel door de kunst) om het geheel als heel te zien. Maar heel zijn heeft ook wonden. De (vertraagde) tijd heelt al die wonden, niet vanzelf, maar omdat we dat als geheel willen, vaak onbewust. Net zoals het zwartgallige in de mens zit, zo zit de creativiteit en de wil te overleven en zich te ontwikkelen in ons. En dat onszelf ontwikkelen kost moeite maar brengt ons dichter bij elkaar. Een hogere staat van bewustzijn en bewust zijn is een evolutionaire bevalling en die kost tijd, moeite en pijn. De crisis als vertraging van de tijd. Op weg naar ee geheel van heelheid. Een wenkend perspectief.

The post De crisis als vertraging van de tijd naar een geheel van heelheid appeared first on Hans ON Experience.

Ik voel een verband tussen Verdraaide Organisaties van Wouter Hart, Logical van het gevoel van Arnold Cornelis en de 3D-tijd van Jef Staes. We zitten nu in de Tussentijd.
Als de pijl van buiten naar binnen staat (van de buitenwereld via de systeemwereld en de leefwereld naar de bedoeling) ipv andersom dan voel je de spanning, de steen in je maag, de knoop. Dat is je logica van het gevoel. Dat is de disbalans zoals Staes het aangeeft of het Chaospunt van Laszlo. Het weer uitgaan van de bedoeling (Wouter Hart) en het weer in mogen en kunnen zetten van passie en talenten (Staes) geeft ons een kwantumsprong.

Het is niet het morrelen aan het bestaande systeem, maar een fundamenteel andere denkwijze en benadering of zoals Albert Einstein het verwoorde: De oplossing van het probleem vind je door het zoeken buiten het systeem wat het probleem heeft veroorzaakt (dus in het 3D tijdperk met communicatieve zelfsturing terug naar de bedoeling).

Hhmm dit maar eens even op me in laten werken.

The post Over schapen, 3D tijd, verdraaide organisaties en gevoel appeared first on Hans ON Experience.

Stilstaan, verdiepen, ont-moeten
Op weg naar Stef Seykens. Wanneer had ik hem voor het laatst ontmoet? Was dat tijdens het congres Klaar om te Wenden met o.a. Erwin Laszlo? Fijn in ieder geval om hem weer eens te zien en met hem mijn coachingvragen te onderzoeken. Het voelde als een cadeautje aan mezelf, die coaching bedoel ik. Even stilstaan, verdiepen, verbreden, verbinden, ont-wikkelen, ont-spannen en ont-moeten.

Vechten voor in plaats van vechten tegen
En ja het was het prachtige Rhenen op de Grebbeberg. Stef vroeg gelijk of we aan de wandel gingen. En als snel hadden we een prachtig uitzicht vanaf de Grebbeberg. En wat denk je? Al snel staan we oog in oog met een heuse wolf in het Wolf- en Berenbos van Ouwehand Dierenpark. Heerlijk die natuur. En prettig het gesprek met Stef. Hij weet als geen ander door te dringen tot de essentie, stil te staan wat aan je voorbij ging of gaat, te luisteren wat jij niet hoort. Prettig, maar ook confronterend. Ik ervoer dat ik een “vastloper” had, een blokkade, een steen in mijn maag. Waarom ging ik steeds meer praten? Uitte ik frustraties? Stef noemde dat al snel: vechten tegen in plaats van vechten voor. Hah, eerste leerpunt, verdraaid nog aan toe!

Verdraaide organisaties
Al pratend, waarbij Stef vragen stelde en samenvatte liepen we zo door het mooie natuurgebied. Telkens wees Stef me erop wanneer ik weer ging vechten tegen iets of iemand. Samen kwamen we tot de conclusie dat ik als een soort spons de problemen van de huidige samenleving en dan met name de tegenstelling tussen bedoeling en systeem had geabsorbeerd. Dat ik klem zat tussen dit systeem en waar ik zelf wilde zijn. Hij raadde mij het boek van Wouter Hart aan: Verdraaide organisaties. Dat zou veel herkenning geven. Misschien is het wel mijn queeste om te doorgronden, te doorleven hoe een professional in een organisatie(onderdeel) waar het systeem leidend is geworden, toch om te gaan en te werken vanuit de ware bedoeling. Daar gaat de boek van Wouter ook over.
Ik ben inmiddels begonnen aan dat boek en het is een feest van herkenning. Ik heb intuïtief gevoeld dat de pijl in de organisatie van buiten naar binnen staat of aan het verdraaien is (dus van klant via systemen naar bedoeling) in plaats van te vertrekken vanuit de bedoeling via de leefwereld en de ondersteunende systemen naar de klant. Tot een jaar of wat geleden had ik de bedoeling duidelijk: Laat de Verleiding van Techniek zien. Nu word ik vermorzeld tussen de systemen ofwel excelsheets, timewritersystemen, standaard functiebeschrijvingen etc. en is er geen mogelijkheid tot variatie, zoals Wouter dat in zijn boek noemt. Ondertussen moet ik al weer opletten dat ik weer ga “tegenvechten” ipv “voorvechten”. Hah, weer een leerpunt!

Innerlijke familie
Goed dus om mezelf eens af te gaan vragen hoe die blokkade is ontstaan. Daarvoor introduceert Stef het fenomeen de schilden van je innerlijke familie. Ofwel je hebt een innerlijke man, vrouw, jongen en meisje. En die kun je naar voren schuiven in situaties. We deden een spel om te ervaren hoe je innerlijke familie werkt, wat ze willen en kunnen en wat vooral ook niet. Heel verhelderend en confronterend. Mooi!
Het boek Maak kennis met je innerlijke Familie van Ariene Klijn heb ik aangeschaft en ben ik ook aan het lezen. Nu mijn innerlijke man even tegenhouden, want die wil natuurlijk dat ik het snel uitlees, terwijl alles zijn tijd nodig heeft en vooral mijn innerlijk meisje niet alleen gelaten moet worden. Leerpunt nummer 3!

Tijd nemen
Zo en nu schuif ik mijn innerlijke vrouw naar voren die wijs en van op afstand de zaak gadeslaat en constateert dat het proces tijd zal kosten. Tijd die ik mezelf mag geven, tijd die de harmonie in mezelf zal verbeteren, tijd die nodig is om de verdraaiing in de organisatie te doorgronden en te duiden en vooral ook tijd om erachter te komen waar ik ben (en niet zo zeer wie ik ben) zoals Guido van de Wiel me via LinkedIn aan gaf. Hard werken dus en zorgen dat ik mijn innerlijke familie bij elkaar breng en houd.

Ik kijk uit naar de 2e coachingsessie met Stef!

The post Verdraaid nog aan toe appeared first on Hans ON Experience.

“Een mens kan niet slimmer zijn dan hij zelf is, maar ook niet slimmer dan de cultuur waarin hij zijn leerprocessen ontplooit. Als hij toch slimmer wil zijn dan moet hij de cultuur veranderen, dat is het wezen van creativiteit.”
~ Arnold Cornelis

De reactie van Guido lees je hier op Facebook.

De filosofie van De Vertraagde Tijd ontwikkelt een logische omkering. Niet de interne klok is afhankelijk van de externe, het is omgekeerd. De culturele relativiteit van de tijd sluit aan bij Einstein, maar breidt de gedachte uit tot de cultuur en de menselijke geest. Hoe hoger de snelheid, hoe trager de klok: als de snelheid maximaal is, dan staat de klok stil. Hoe sneller de wereld verandert om ons heen, dus hoe sneller de kloksnelheid van de computer en van de externe sociale tijd, hoe meer we onze interne klok moeten vertragen, anders verliezen we ons zelfsturend vermogen en ontwikkelen we angst, boosheid en verdriet. Een catastrofaal leerproces.
We kunnen ook stellen dat die emoties eigenlijk een soort achterstallig kennisonderhoud laten zien. Er wordt namelijk uitgespaard op zelfkennis, op mensenkennis en op filosofie en sociale theorie van kennis, terwijl de hele maatschappij op kennis en leren steunt.

Een mindmap van het boek.
Klik op het plaatje voor een grotere versie.

Deze stadia kunnen we dus ook als mens doorlopen.

Mijn tijd maar eens even vertraagd en weer gekeken naar deze 2 schitterende video’s en mijn interne klok maar weer eens gelijk gezet met die van Cornelis.

Message to self: Vertraag de tijd

The post Ik vertraag de tijd appeared first on Hans ON Experience.

Werken in de trein was als een reis in flow. Hard werken was geen enkel probleem en de productiviteit was hoog. Ik bracht avonden door in die flow met op de virtuele achtergrond mijn leidinggevende waarmee me samen mooie dingen tot stand brachten. Heerlijk werken. De trends die ik zag kon ik vertalen naar nieuwe initiatieven en experimenteren werd aangemoedigd.

Synchroniciteit
Intuïtief kwam ik aan nieuwe mogelijkheden en contacten. Het leek wel alsof ze “uit de lucht” vielen. Collega’s vroegen hoe ik toch aan die contacten kwam. Maar het gebeurde gewoon. Een gevoel van antennes richten en signalen oppikken. Mensen goed aanvoelen op het juiste moment en ze laten groeien. Veel synchroniciteit ofwel zinvol toeval. Ik had echt het gevoel een zinvolle bijdrage te leveren aan mijn omgeving, het geheel en aan/voor mezelf.

Buitenstebinnen-effect
Hoe anders is het nu. Het aanvoelen van mensen slaat regelmatig om in het teveel beïnvloed worden door stemmingen van anderen. Ik neem regelmatig teveel hooi op mijn vork, tenminste het voelt zo. Terwijl ik minder doe en ik wil alles zodanig perfect doen dat het eigenlijk nooit goed genoeg is vind ik zelf. Intuïtief voel ik nog veel aan, maar ik vind geen gehoor meer en kan het regelmatig niet omzetten in acties. Waar ik een tijd terug assertief genoeg was om mijn eigen ruimte te creëren en mijn ding te doen, durf ik dat nu amper meer. Mijn zelfvertrouwen onder nul gedaald daar waar het om werk gaat. Ik heb het gevoel niet meer autonoom te kunnen handelen. De ruimte is te klein geworden en voelt als (be)knellend. Ik las dat dat het buitenstebinnen-effect heet. Signalen die er dan zijn dat het misgaat herken ik: je verdedigt je, raakt gefrustreerd, kruipt weg, voelt je onbegrepen. En ik begrijp nu ook dat dit kan leiden tot een kwalitatieve burnout. Niet door het teveel of te hard werken, maar doordat alle energie wordt verspild aan het overbruggen van het verschil tussen wie je bent en wat de omgeving verlangt.

Inzicht
Als ik dat zo beschouw (wat mooi trouwens dat ik dat nu weer kan!) dan is het eigenlijk niet zo verwonderlijk dat ik ben opgebrand. Nu nog zien te achterhalen hoe ik dit inzicht vertaal naar nieuwe mogelijkheden. Vaak is het zo dat als de deur open staat je er ook door heen kunt stappen. Ik prijs me gelukkig dat ik nu inzichten krijg die me iets proberen te vertellen en dat mijn intuïtie me niet in de steek heeft gelaten. Maar eens nadenken hoe ik de (werk)omstandigheden weer zoek of creëer die passen bij wie ik ben en mag zijn. Mooi aanknopingspunt voor de coachingsgesprekken: afweermechanismen opruimen zonder last te krijgen van buitenstebinnen-effect en weer in mijn kracht komen om de ruimte te zoeken of te creëren.

Het schrijven hier over helpt me al enorm en de reacties die ik krijg op mijn schrijfsels zijn hartverwarmend. Lieve mensen dank daarvoor!

The post Van hoogsensitiviteit als kwaliteit naar hoogsensitiviteit als last appeared first on Hans ON Experience.

Al lezend op internet kwam ik zaken tegen over werkomgeving en valkuilen die ik herken. Ik schrijf ze hier even op, voor mezelf, want schrijven is voor mij louterend. Maar ook voor anderen, die er misschien baat bij hebben in hun zoektocht.

Werkomgeving
Ik las dat tijd en omgeving belangrijke factoren zijn voor HSP’s. Zij functioneren over het algemeen beter in een wat rustiger werkomgeving, waarin er voldoende tijd is voor hun taken. Ook de werkomgeving is van invloed: zaken als geluid, licht, en werksfeer kunnen heel bepalend zijn voor het welbevinden van een hooggevoelige. Een hectische kantoortuin met veel herrie en stress is voor een HSP niet ideaal!
Ik herken dit wel. Het liefst werk ik thuis in mijn tuinkantoor. Lekker rustig en vertrouwd. De hectiek is daar in ieder geval ver te zoeken. Eerder een serene rust als ik zo mijn tuin in kijk.

Verder lees ik dat het belangrijk is om ook met betrekking tot mijn werk en werkomstandigheden goed voor mezelf te zorgen. Me er bewust van zijn en accepteren welke factoren voor mij van belang zijn om goed te kunnen functioneren. Daarbij moet ik voor jezelf opkomen en aangeven wat wel en niet werkt. Voor mij was eigenlijk al duidelijk dat een drukke kantoortuin zoals op mijn werk, niet werkt. Ik loop daar het liefst er voor in en er snel aan de andere kant weer uit. Ik kan daar niet aarden en voel me direct onrustig.
Als ik gesprekken één op één heb of in een klein groepje ergens in een beschutte omgeving dan gaat het prima. Daar is de omgeving rustiger en daar zijn dan minder mensen. Ha, nu snap ik ook ineens waarom ik niet hou van die congressen, workshops, seminars, heidagen etc. Teveel mensen in een (voor mij) niet rustige omgeving. Grappig dat je daar zo al schrijvend en denkend achter komt.

Valkuilen
Op een website kwam ik een mooi lijstje tegen van mogelijk valkuilen voor een HSP. Als ik ze zo lees dan zitten daar mogelijke energielekken in. En goed om er mee aan de slag te gaan.

• Faalangst. De angst niet goed genoeg te zijn, kan je danig in de weg zitten en je blokkeren. Probeer je te focussen op je kwaliteiten en op je successen: ‘Waar je je aandacht op richt, groeit’!
• Perfectionisme. Je wilt het allemaal té goed doen en overwerkt jezelf. Bedenk dat een zeven ook een prima cijfer is. Het hoeft niet altijd een tien te zijn. Probeer het optimale punt te vinden tussen kwaliteit leveren en de benodigde inspanning.
• Overprikkeling. Probeer tijdig je rust en ontspanning te nemen. Zelfs in stressvolle tijden kan het al helpen om je bv. een paar minuten terug te trekken en even diep en aandachtig te ademen.
• Teveel medeleven. Jezelf verliezen in de problemen van anderen of andermans emoties overnemen.

Als ik nu naar mezelf kijk dan zijn ze momenteel allemaal op mij van toepassing. Faalangst komt natuurlijk voort uit het feit dat ik niet meer geaard ben, bij mezelf ben en aan zelfvertrouwen heb ingeboed. Alhoewel ik nu ook wel constateer bij mezelf dat ik bepaalde zaken eigenlijk altijd wel goed wil doen. Maar dat hoort misschien meer bij het 2e punt, dat van perfectionisme.
Overprikkeling is met sociale media natuurlijk heel snel gebeurd, dus dat herken ik ook wel.
Tot slot het punt van teveel medeleven. Dat is zeker op mij van toepassing. Ik neem soms de problemen van een hele afdeling, onderwerp etc. op mijn nek. Ik zie daar dan ook de oplossingen voor, maar aangezien het in veel gevallen niet op mijn bord ligt en/of mijn taak/bevoegdheid is om er iets mee te doen, blijf ik er mee rondlopen.

Een paar leerpunten cq. afspraken met mezelf

• Ik spreek met mezelf af dat een onsje minder ook goed is.
• Ik ga met mijn coach aan het werk om faalangst weer om te zetten in zelfvertrouwen.
• Ik ga meer rust momenten inbouwen.
• Ik ga oefenen om een professionele distantie in acht te nemen en de problemen daar te laten waar ze thuis horen.
• Ruimtes en bijeenkomst met teveel prikkels en te veel mensen ga ik even mijden totdat ik weet hoe je zoiets doet.
• Afstand nemen van het werk
• Uitschrijven bij diverse nieuwsbrieven, uitzetten van notificaties van SoMe en mail, verwijderen van RSS feeds die niet gelezen (hoeven) worden, snelheid van beantwoorden van emails naar beneden brengen.

The post Op zoek naar energielekken appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/huh-ben-ik-een-hsp/ https://www.hansonexperience.com/huh-ben-ik-een-hsp/#comments Tue, 04 Nov 2014 13:43:34 +0000 http://www.hansonexperience.com/blog/?p=12524 Ik heb altijd wel het gevoel gehad dat ik sommige zaken anders ervoer als anderen. Intenser, dieper of zoiets. Ook mijn stemmingen wisselen nog wel eens. Ik noem het mijn hoge bergen en diepe dalen. Intens genieten van sneeuwval of van prachtig gekleurde bomen in de Herfst is voor mij ook heel gewoon. Ik kan […]

The post Huh? Ben ik een HSP? appeared first on Hans ON Experience.

]]> Ik heb altijd wel het gevoel gehad dat ik sommige zaken anders ervoer als anderen. Intenser, dieper of zoiets. Ook mijn stemmingen wisselen nog wel eens. Ik noem het mijn hoge bergen en diepe dalen. Intens genieten van sneeuwval of van prachtig gekleurde bomen in de Herfst is voor mij ook heel gewoon. Ik kan er tranen van in mijn ogen krijgen Heel vaak ben ik in flow en geef ik me voor 200%. “Het is bij jou alles of niets”, zegt mijn echtgenote wel eens. Of: “Je hebt weer een project”.
Als kind dacht ik al dat ik de bepaalde situaties kon voorzien of liever: voorvoelen. Nu merk ik vaak dat ik voel wat anderen voelen. Voel ik aan de lichaamstaal van iemand bij binnenkomst in dezelfde ruimte wat zijn of haar gevoelens zijn. Ik zie situaties en gevolgen aankomen. Vaar vaak om mijn intuïtie. En bij Ikea wil ik zo snel mogelijk naar buiten.

Ervaringen dat iets niet congruent is of rechtvaardig komen bij mij binnen als een bom. Ik snap dan niet dat anderen dat niet zien of voelen. Ook heb ik ruimte nodig, waardering en respect en kan ik tomeloos daarvan genieten als ik dat heb of krijg. Maar ik ervaar ook het tegenovergestelde als het er niets is of als ik het niet krijg. Ik loop dan leeg. Voel me dan moe in plaats van in flow. De laatste tijd merk ik dat ik een energielek heb. Dat bepaalde zaken niet congruent zijn. En heb ik afweermechanismen in stelling gebracht om me te beschermen. Het is dan lastig om te weten wie er op bepaalde momenten “praat” of “denkt”. Mijn afweermechanisme of ik zelf. Ik ervaar momenteel discongruentie en energielekken heftig en wordt er ziek van. Enkele weken terug openbaarde zich dat fysiek: Black-outs, angstzweet, trillende handen, knallende hoofdpijn, moe en slapen, heel veel slapen. Gisteren hoorde ik dat mensen zagen dat de twinkeling in mijn ogen weg is. Dat ik er uitgeblust uit zie. En ja zo voel ik me ook wel.

En plotsklaps hoorde ik mezelf gisteren zeggen dat het lastig is als je Hoog Sensitief bent. Waar kwam dat ineens vandaan? Tijd om daar eens meer over te lezen en op zoek te gaan. En gisterenavond had ik zo’n prachtige goh-ervaring. Kon ik benoemen wat ik voelde, snapte ik waar het een en ander vandaan komt. Ik geloof dat ik een High Sensitive Person ben. Na het doen van een HSP test bleek inderdaad dat ik veel kenmerken heb van een Highly Sensitive Person. Voor zover zo’n test natuurlijk een graadmeter kan zijn.

Ik las over voorkeuren van hooggevoelige personen:

• stilte en rust
• kunst en schoonheid
• rechtvaardigheid en respect
• bezieling
• diepere zaken, zoals je roeping
• spiritualiteit
• je hebt een brede belangstelling

Over de manier van doen van een HSP:

• je doet:-creatief -plichtsgetrouw -gewetensvol -perfectionistisch
• je houdt er niet van als er op je vingers wordt gekeken
• je functioneert het beste in je eigen tempo
• je leert vaak snel
• je doet vaak voorzichtig omdat je snel gevolgen kan overzien
• in je werk vind je kwaliteit en voldoening net zo belangrijk als salaris

Over hoe een HSP dingen registreert:

• je hebt oog voor details
• je bent je meer bewust van subtiele signalen uit de omgeving,  zo kan je bijvoorbeeld snel waarnemen of iets congruent is of niet (bijvoorbeeld of iemand doet wat hij zegt, of zegt wat hij doet)
• je zintuigen kunnen scherper zijn
• je ervaart een gevoeligheid voor paranormale zaken
• je kan sterke emoties ervaren

Over de relatie met andere mensen:

• je kan je goed inleven in anderen
• je kan stemmingen van anderen goed aanvoelen
• door onvriendelijke opmerkingen kun je snel van streek raken & je kunt geraakt worden door een hartelijke opmerking

En tot slot over de innerlijke wereld van een HSP:

• je ervaart een rijke innerlijke belevingswereld
• je hebt moeite om in je eigen energie te blijven (zo kun je bijvoorbeeld worstelen met jezelf ‘’afschermen’’) en daardoor kun je:
  • emoties van anderen op jezelf betrekken
  • gemakkelijk overvoerd raken in een omgeving met veel indrukken (bijvoorbeeld door mensen en/of geluiden) en je vermoeid of leeg voelen
  • snel last hebben van stress verschijnselen
  • vaak stemmingswisselingen ervaren
  • een gevoeligheid voor verslavingen of depressie ervaren
• je hebt veel tijd nodig hebben om bij te komen van indrukken/gebeurtenissen (je bent dan graag alleen)
• je kan je niet begrepen voelen en daardoor dwars doen, of je terugtrekken
• door je gevoeligheid kan je een lager gevoel van eigenwaarde hebben, wat samen kan gaan met verlegenheid

Veel van deze kenmerken herken ik. Misschien ben ik te ver afgedreven van wat ik zelf belangrijk vind en ben ik meegegaan in “het systeem”. Heb ik te weinig volgens mijn eigen wijze geopereerd de laatste paar jaar.

Tijd om op onderzoek uit te gaan dus. Ik heb het boek: Hoog Sensitieve Personen van Elane Aron (baanbrekend onderzoek) besteld en hopelijk start ik binnenkort met coaching.
Ik krijg door dit te schrijven en er over te lezen in ieder geval weer wat energie en ervaar dat dat congruent is.

The post Huh? Ben ik een HSP? appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/huh-ben-ik-een-hsp/feed/ 3 https://www.hansonexperience.com/social-media-protocol-voorbeeld-van-de-tussentijd/ Mon, 14 Nov 2011 15:40:12 +0000 http://www.hansonexperience.com/blog/?p=5707 Op deze blogposting schreef ik onderstaande reactie:

The post Social media protocol: voorbeeld van de Tussentijd appeared first on Hans ON Experience.

]]> Op deze blogposting schreef ik onderstaande reactie:

“Mooie blogposting die de tijdsgeest goed laat zien. Ook in de reacties lees ik het: hinken op 2 gedachten. Dat komt omdat we in een Tussentijd zitten. Daarin gaan we van het tijdperk van sociale regelgeving (het stoplichten tijdperk met regels, systemen, hierarchieen, procedures, instructies, discussie, debat, angst) naar het tijdperk van communicatieve zelfsturing (het rotonde tijdperk met creatieve chaos als orde (chaordisch), loslaten, liefde, dialoog, zelfsturing, immateriele waarden, transparantie, openheid, echtheid, liefde)
Arnold Cornelis schreef al eens een prachtig, machtig en krachtig boek over: De Logica van het Gevoel.
Die route van natuurlijk systeem via sociale regelgeving naar communicatieve zelfsturing brengt ons middelen/instrumenten die ons vergezellen op die route of het zelfs mogelijk maken de richting te vinden: sociale media.

De sociale media zijn dus niet het uitgangspunt, maar de route of liever nog de verandering van de mens. De mens komt weer centraal te staan. Hij breekt met systemen, regels, opgelegde zaken zoals dictators, ondemocratische systemen, muren die er niet horen te staan, fake en onechtheid.

En in deze context passen protocollen voor social media helemaal niet. Immers: protocollen zijn iets uit de “oude (alhoewel nog steeds gangbare tijd) tijd” en social media zijn voor/van de “nieuwe tijd”. Vandaar ook de spagaat, het hinken op 2 benen. We hoppen van oud naar nieuw in ons denken en handelen.
En inderdaad: maken we het halflege glas verder leeg of het halfvolle glas verder vol?

Gelukkig heeft iedereen de mogelijkheid tot een eigen keuze.”

Klik voor een grotere versie. En zie ook mijn oudere posting hierover.



The post Social media protocol: voorbeeld van de Tussentijd appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/presentatie_nieuwe_media_krachtcentrale/ https://www.hansonexperience.com/presentatie_nieuwe_media_krachtcentrale/#comments Tue, 08 Dec 2009 17:11:34 +0000 http://hansonexperience.com/blog/2009/12/presentatie_nieuwe_media_krachtcentrale.html He, dat was weer leuk. Weer mocht ik het verhaal van de onderstroom en de nieuwe tijdsgeest vertellen. Ik voel me een bevoorrecht mens om dat te mogen doen. En het was bij Syntens op uitnodiging van de mensen achter MKB Krachtcentrale tijdens hun Oplaaddag. En wie kwam ik daar tegen, jawel Henk Jan van […]

The post Presentatie nieuwe media bij MKB Krachtcentrale / Syntens appeared first on Hans ON Experience.

]]> He, dat was weer leuk. Weer mocht ik het verhaal van de onderstroom en de nieuwe tijdsgeest vertellen. Ik voel me een bevoorrecht mens om dat te mogen doen. En het was bij Syntens op uitnodiging van de mensen achter MKB Krachtcentrale tijdens hun Oplaaddag.
En wie kwam ik daar tegen, jawel Henk Jan van punkmedia.nl. Hij heeft alles op video gezet.
Ik geloof uit de reactie op te maken en de tweets die ik daarna tegen kwam dat de presentatie voor inspiratie heeft gezorgd.

Dus nu even in de trein deze blogposting maken 😉
Je vindt presentatie hieronder. Als de video online staat zal ik hem ook bloggen.

http://www.slideshare.net/HansMestrum/presentatie-nieuwe-media-als-instrumenten-voor-communicatieve-zelfsturing-8-dec

Als je aanwezig was bij de presentatie vind ik het leuk als je je reactie hieronder neerzet. Anderen mogen dat natuurlijk ook 😉

The post Presentatie nieuwe media bij MKB Krachtcentrale / Syntens appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/presentatie_nieuwe_media_krachtcentrale/feed/ 1