Select Page

Soms…..

Soms staat het leven even stil. Vorige week was zo’n week. Het 3 dagen en 3 nachten waken bij mijn stervende vader deed de tijd stil staan. Niets is dan belangrijk, je denkt dan nergens aan. Je voelt je een soort van gewichteloos. Je ervaart geen tijd en je hoeft niet te slapen. Vreemd. En als dan het moment van afscheid nemen daar is, dan komt alles in een stroomversnelling. Het doodgaan is droevig maar zeker ook mooi. Je ziet een gedaanteverwisseling. Van een mens met een ziel naar een lichaam zonder leven. Als een soort omhulsel. Het moment van de laatste adem, of liever net daarna is een moment dat ik als zeer bijzonder heb ervaren. Je voelt als het ware de mens vertrekken. En je ziet dat ook. Bijna dood, dood en helemaal dood is een fractie van een seconde. Maar je ziet het verschil. Je voelt de kracht.
Ik heb nooit geweten wat een ziel is. En eigenlijk weet ik dat nog niet. Maar ik heb hem wel zien vertrekken, of liever het gevolg gezien als de ziel er niet meer is. Een mysterie….
En na zo’n moment krijg je onvermoede krachten. Het lijkt alsof je in een soort roes komt. Een soort cadans. Het regelen van de uitvaart, de begrafenis en de zakelijk rompslomp er omheen kostte me relatief weinig moeite. Je komt van de fase waarin je toeschouwer was bij het sterven, terecht in een fase van doen, aanpakken. En dat lucht op. Niks beschouwingen of gedachtes. Vooral doen, regelen, organiseren.
Maar deze week moest ik de draad weer oppakken. Mijn gedachten bij elkaar rapen. Dingen doen die er even niet meer toe deden. En dat is toch wel raar. Het bloggen kostte me bijvoorbeeld meer moeite dan normaal, het lezen van weblogs idem. Je voelt je dan leeg. Je leest tekst, maar het is net alsof het een andere taal is. Tekens zijn het, zonder betekenis. Maar je moet verder. Je gaat verder. En langzaam dringt de betekenis weer tot je door. De betekenis van alledag, van gewone dingen, van letters. En nu op het eind van die week schrijf ik dit van me af. Als een soort mijlpaal, een baken. Zou dat verwerking zijn? Gelukkig heb ik vrede met het heen gaan van mijn vader. Zijn lijden is nu ten einde. Hij mag rusten. En dat vredige gevoel geeft mij de kracht me er bij neer te leggen. En soms is het goed dat we machteloos bij zo’n groot mysterie aanwezig mogen zijn. Dan ervaar je pas hoe klein en broos we eigenlijk zijn. Dat we aan knoppen zitten te draaien, vanalles proberen te controleren en te organiseren, maar de samenhang niet zien of liever niet voelen, niet ervaren. Als je iemand ziet sterven voel je de samenhang, de verbondenheid, je voelt je onderdeel van het grotere geheel. Een ontzagwekkend groot geheel. Dood en sterven gaven mij kracht en leven. Een mysterie….

About The Author

Hans Mestrum

Hans is al 12 jaar bezig op het gebied van Social & Media. Vooral als videoblogger van projecten, evenementen etc. Per 1 januari 2016 is hij als videofilmer en videoblogger werkzaam in zijn eigen bedrijf hans ON experience. Hij maakt korte video's van evenementen, huldigingen, voorlichting, productintroducties, kennisoverdracht, presentaties, interviews, bevlogen mensen, open dagen etc. Schroom niet om hem om informatie te vragen wat hij voor jou kan betekenen. Bekijk ook zijn profiel website of kijk hieronder voor zijn online présence.

6 Comments

  1. Fred Zelders

    Hans, hier werd ik eventjes stil van.
    Het feit dat je op jouw blog OOK over deze ervaring schrijft maakt deze weblog ‘Special’.

    Antwoord
  2. hh

    wat een “tijdloos” verhaal, zo indringend, zo herkenbaar, zo waar….., bedankt voor je inzicht en ervaring, maar je weet na drukte komt de relatieve rust neem het!!!!
    vr gtn hh

    Antwoord
  3. Tibor

    Mooi en herkenbaar.
    Zie het leven als een cirkel, en geboorte en sterven liggen heel dicht bij elkaar.
    Carpe Diem!

    Antwoord
  4. Henk-Jan Winkeldermaat

    Dood en leven liggen dicht bij elkaar. Het nieuwe leven van mijn Kiki, een kleine drie weken geleden, brengen ook een soort gewichteloosheid, kracht en ‘stilstand’. In mijn geval van blijdschap. Iemand zien sterven, of je kind geboren zien worden. Het is niet hetzelfde, maar precies wat jij beschrijft onderdeel te zijn van een groter geheel, dat heb ik ook ervaren bij het sterven van mijn opa en het geboren worden van Kiki.
    Ik kan hier uren over schrijven.
    Er breekt een nieuwe periode voor je aan, heel veel sterkte en koester je emoties.

    Antwoord
  5. Evert Jan

    Een verademing om tussen de betekenisloosheid van marketingblogs een mens te ontdekken met de moed om kwetsbaarheid te tonen.
    Je beste posting tot nu toe.
    EJ

    Antwoord
  6. Maarten Schenk

    Mijn deelneming. Ik zit hier al tien minuten te denken aan wat ik zou kunnen schrijven, maar op zo’n moment lijkt alles wat je kan zeggen zo hol en zinloos. Veel sterkte gewenst bij het dragen van dit verlies…

    Antwoord

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Welkom!

hans mestrum
Hans Mestrum

Leuk dat je hier op mijn weblog bent. De video's en foto's die je hier vindt, zijn door mij gemaakt voor o.a. de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN), waar ik videoblogger en videofilmer ben.

Per 1 januari 2017 kan ik vanuit mijn eigen bedrijf hans ON experience ook voor jou korte videofilms maken. Dat kan een impressie zijn van een evenement, open dag, huldiging, of een video voor voorlichting, presentatie, productintroductie of een uitnodiging of van bevlogen mensen.

Ik voer het hele traject voor u uit, van intake tot opname, van bewerken van het videomateriaal tot het online zetten of aanleveren van het videobestand.

Schroom niet om contact met me op te nemen om te bespreken wat ik voor jou kan doen!

Laatste video’s

Recente Tweets

Archieven

Categorieën

Zonnemeter

Hoeveel Watt produceren mijn zonnepanelen op dit moment?

Pin It on Pinterest

Shares
Share This