Jan Rotmans schreef in Trouw dat de echte crisis nog moet komen. De echte crisis is een systeemcrisis schrijft hij. Ik ben het wel met hem eens. Ik noem dit al 10 jaar de Tussentijd. Laat ik het geheel eens in een breder en filosofisch perspectief proberen te plaatsen vanuit mijn gezichtspunt.

We zitten in een overgang van systemen. Vandaar dat ik het Tussentijd noet. We gaan van het sociale regelsysteem naar het tijdperk van communicatieve zelfsturing. Daarin staat niet het systeem en de regels centraal, maar de mens. Daarin gaan we terug naar de bedoeling, draaien we de pijlrichting weer van binnen naar buiten, mogen we creatief zijn, leren we echt en komen we in een hogere staat van bewustzijn. Stel je een wereld voor zonder systemen en regels (die de overhand hebben), waarin we durven loslaten. Waarin we in zwermen bij elkaar komen wanneer het nodig is en met wie we zelf kiezen. Niet omdat het moet vanwege opgelegde regels, maar omdat het kan en omdat we het willen. We mógen in die nieuwe tijd van communicatieve zelfsturing ook weer willen. Maar daarvoor moeten we eerst om leren gaan met angst, pijn, woede en verdriet om het daarna los te kunnen laten.

We gaan op onze reis het natuurlijke en het sociale regelsysteem niet overboord zetten. Want het is ons fundament, onze geschiedenis. We kunnen er op terugkijken en reflecteren om te zien waar we vandaan komen. Eerst gaan we ons die geschiedenis eigen maken, doorlopen, laten wortelen in onze cultuur. Pas dan zijn we toe aan de volgende stap, die van communicatieve zelfsturing. De beroemde filosoof Arnold Cornelis​ schreef in zijn baanbrekend werk Logica van het Gevoel al over nesteling der emoties in de stabiliteitslaag van de cultuur.
Pas wanneer onze emoties genesteld zijn kunnen we verder. Wanneer we om kunnen gaan met angst, woede, verdriet en pijn. Als ons gevoel zegt dat het klopt. Maar alles verloopt in de tijd in haar eigen tempo. Daarbij heeft niet iedereen zijn klok gelijk staan en zijn geschiedenis al geschreven. Dat veroorzaakt de turbulentie die we momenteel ervaren om ons heen. Of zoals Rotmans het aangeeft, wat zich buiten het oog van de orkaan zich afspeelt. Pas als we alles als geheel gaan zien worden we niet meegezogen uit het oog van de orkaan. Alles hangt met alles samen. Het is niet de een of de ander. Het is de een en de ander. En dan ook nog in relatie met elkaar en met de kosmos.

We zijn al bezig met oefeningen in die richting. Zo is de Europese Unie een verbondenheid in verscheidenheid. Niet gebaseerd op oorlog en macht, maar op vrede en samenhang in verschillend zijn, in communicatieve zelfsturing. En natuurlijk vallen we dan, al lerend, terug in onze oude, bekende systemen van sociale regelgeving (laten we de zaak dichttimmeren en afregelen) en het natuurlijke systeem (van macht en hiërarchie, bommen gooien en dreigende oorlogstaal), maar stapje voor stapje schrijven we onze eigen geschiedenis. Laten we in die reis niet de ander dwingen zijn klok gelijk te zetten, maar laten we onze eigen tijd vertragen. Pas bij vertragen en stilstaan ontstaat verdieping, aandacht en reflectie. Ondertussen hebben we in die vertraagde tijd (ook een prachtig boek van Arnold Cornelis) de tijd en kans om onszelf te ontdekken en op zoek te gaan naar die ander in de dialoog en de ontmoeting. Het volgende tijdperk heet niet voor niets communicatieve zelfsturing.

Als we zo de vluchtelingencrisis bezien dan is het een zegen (met ook veel verdriet en pijn). We schrijven namelijk samen (de) geschiedenis, maken samen deel uit van de reis en komen letterlijk en figuurlijk dichter bij elkaar. Dat kost moeite en in die reis vallen we terug in regelsystemen (“wie neemt hoeveel vluchtelingen op”) en natuurlijke systemen (“dat ze maar daar blijven”). Dat hoort bij het naar elkaar toe groeien, naar het gelijkzetten van horloges, van vertragen door ons en versnellen door de ander. Maar pas wanneer we onze emoties onder controle hebben, als onze logica van ons gevoel zegt dat het klopt zijn we op de goede weg.

Als we in de angst en controle blijven vluchten, dan onthouden we onszelf de overstap naar een nieuw tijdperk en dragen we niet bij aan dat proces. Want alles is een geheel en hangt samen. Alles is verbonden in een grote zwerm. Elke mens heeft een lijntje naar anderen. Door angst, controle, macht, pijn en verdriet knippen we de lijntjes door. Door loslaten, liefde, dialoog en verbinding maken we de lijntjes met de ander steviger en weven we ongezien en bijna onopgemerkt aan een nieuw kosmisch web. En we zijn daar al flink mee bezig. Niet door het bommengooien, dat vernietigt de verbindingen, maar door het opnemen van vluchtelingen, het voeren van de dialoog met “de vijand” (hoe zo vijand als alles samenhangt?), door het terug gaan naar de bedoeling, het afschaffen van teveel bureaucratie, de toenemende aandacht en acties op het gebied van duurzaamheid, het opkomen van zingeving en spiritualiteit, de creatieve nieuwe samenwerkingsverbanden tussen nieuwe frisse “bedrijven” (zijn dat wel bedrijven of gaat het hier om de mensen?), door professionele leergemeenschappen en aandacht voor bevlogen mensen.

Kijk eens goed om je heen en je ziet overal maar soms nog heel pril en klein allerlei voorbeelden. Als zaadjes geplant, kiemend en groeiend. Soms wordt het in de kiem gesmoord, maar dan ontkiemt er een nieuw zaadje. Die zaadjes groeien inderdaad bottom-up, maar ook onder de oppervlakte. Al die mooie voorbeelden van de nieuwe tijd weven al een web. Nog met dunne draadjes maar krachtig genoeg om door te gaan.

De geschiedenis is de geschiedenis omdat de tijd door gaat. We schrijven nu die geschiedenis al. Hoe ziet die geschiedenis er uit? De pessimist denkt vanuit angst en controle en ziet hel en verdoemenis en een gapende afgrond. De optimist probeert los te laten en te denken vanuit liefde en ziet een ontluikende bloem of een ontkiemend zaadje, maar voelt ook de pijn.
De kunst is (ja misschien wel door de kunst) om het geheel als heel te zien. Maar heel zijn heeft ook wonden. De (vertraagde) tijd heelt al die wonden, niet vanzelf, maar omdat we dat als geheel willen, vaak onbewust. Net zoals het zwartgallige in de mens zit, zo zit de creativiteit en de wil te overleven en zich te ontwikkelen in ons. En dat onszelf ontwikkelen kost moeite maar brengt ons dichter bij elkaar. Een hogere staat van bewustzijn en bewust zijn is een evolutionaire bevalling en die kost tijd, moeite en pijn. De crisis als vertraging van de tijd. Op weg naar ee geheel van heelheid. Een wenkend perspectief.

The post De crisis als vertraging van de tijd naar een geheel van heelheid appeared first on Hans ON Experience.

In onderstaande video vertelt hij zijn verhaal, waarin hij uitlegt waarom hij een radicale verandering voorstaat. Hij raakt elke snaar van de samenleving en trekt dwarsverbanden door alle lagen van de maatschappij. Geen tijdperk van veranderingen maar een verandering van tijdperk. Eindelijk iemand die het verhaal van de nieuwe tijd in al haar facetten op een rijtje zet vanuit een wetenschappelijk, maar ook activistische insteek. Een oproep om het kantelpunt te bereiken: 2.5 miljoen kantelaars.

Machtig en prachtig!

Bekijk ook de website Nederland Kantelt en doe mee! Wat ben jij? Een Kantelaar, een Verbinder of een Koploper?
Ik voel me Kantelaar en Verbinder.

The post Nederland Kantelt! appeared first on Hans ON Experience.

Managers:
1. Ask your employees which kinds of freedoms they want, and be prepared to act on their requests.
2. Spend time understanding remote communication tools.
3. Be vocal about your work policies related to freedom.

“the ability to choose what you work on, as well as how, when, and where you perform your work — is a growing priority for talented professionals across sectors and industries, and one of the core elements of a fulfilling career.”

“If someone can do their job and do it well while absent from office, more power to them.”

Read more about policies shaped based on outcomes, not process on Harvard Business Review.

The post Let Employees Choose When, Where, and How to Work appeared first on Hans ON Experience.

Een aanrader dit college. In 45 minuten hoor je zowel problemen als oplossingen. Helder uiteengezet en met veel verbanden en voorbeelden.

Lowlands University 2012 – Herman Wijffels from Coolpolitics on Vimeo.

Mooi is dat Wijffels het internet als metafoor voor de veranderingen gebruikt. Decentraal en verbonden zijn daarbij zijn sleutelwoorden. En het zal niet vreemd staan dat hij het ook over veranderingen in onze organisaties voorstelt. Ook daar meer verbondenheid in plaats van top-down en piramidale georganiseerdheid. Op weg naar het tijdperk van communicatieve zelfsturing.

Een en ander heeft natuurlijk ook zijn invloed op het medialandschap en ik vind dat onderstaand plaatje treffend en beeldend weergegeven. Ik kwam het tegen op de weblog van Marco Derksen met als treffende titel: Veranderend medialandschap leidt tot meer regie bij individu. Het geeft ook mooi weer waar Wijffels het over heeft als het gaat om verbinding en de rol van het individu en de instituties. Of het nu gaat om instellingen, bedrijven, overheden, naties, politieke partijen. Het zal anders georganiseerd gaan worden.

The post Lowlands University 2012 – Herman Wijffels appeared first on Hans ON Experience.

“Mooie blogposting die de tijdsgeest goed laat zien. Ook in de reacties lees ik het: hinken op 2 gedachten. Dat komt omdat we in een Tussentijd zitten. Daarin gaan we van het tijdperk van sociale regelgeving (het stoplichten tijdperk met regels, systemen, hierarchieen, procedures, instructies, discussie, debat, angst) naar het tijdperk van communicatieve zelfsturing (het rotonde tijdperk met creatieve chaos als orde (chaordisch), loslaten, liefde, dialoog, zelfsturing, immateriele waarden, transparantie, openheid, echtheid, liefde)
Arnold Cornelis schreef al eens een prachtig, machtig en krachtig boek over: De Logica van het Gevoel.
Die route van natuurlijk systeem via sociale regelgeving naar communicatieve zelfsturing brengt ons middelen/instrumenten die ons vergezellen op die route of het zelfs mogelijk maken de richting te vinden: sociale media.

De sociale media zijn dus niet het uitgangspunt, maar de route of liever nog de verandering van de mens. De mens komt weer centraal te staan. Hij breekt met systemen, regels, opgelegde zaken zoals dictators, ondemocratische systemen, muren die er niet horen te staan, fake en onechtheid.

En in deze context passen protocollen voor social media helemaal niet. Immers: protocollen zijn iets uit de “oude (alhoewel nog steeds gangbare tijd) tijd” en social media zijn voor/van de “nieuwe tijd”. Vandaar ook de spagaat, het hinken op 2 benen. We hoppen van oud naar nieuw in ons denken en handelen.
En inderdaad: maken we het halflege glas verder leeg of het halfvolle glas verder vol?

Gelukkig heeft iedereen de mogelijkheid tot een eigen keuze.”

Klik voor een grotere versie. En zie ook mijn oudere posting hierover.

The post Social media protocol: voorbeeld van de Tussentijd appeared first on Hans ON Experience.

http://www.slideshare.net/HansMestrum/presentatie-nieuwe-media-als-instrumenten-voor-communicatieve-zelfsturing-8-dec

Als je aanwezig was bij de presentatie vind ik het leuk als je je reactie hieronder neerzet. Anderen mogen dat natuurlijk ook 😉

The post Presentatie nieuwe media bij MKB Krachtcentrale / Syntens appeared first on Hans ON Experience.

The post Er zijn veranderingen op til (column) appeared first on Hans ON Experience.

Blijf je nog bloggen?
En voor de mensen die zich afvragen of ik er nog ben en of ik nog blijf bloggen: jawel ik ben er nog steeds en blijf als het even kan gewoon bloggen. Maar ik ben wel bezig me te verdiepen in mijn nieuwe taak. Ik lees op het moment het laatste hoofdstuk uit van Logica van het Gevoel van Arnold Cornelis dat gaat over communicatieve zelfsturing. Ik had dat hoofdstuk nog steeds niet gelezen. En nu ik er aan toe ben heb ik het weer ter hand genomen. Mooi toch, dat je dit boek echt moet verwerken.

Onderwijs als ondersteuning aan communicatief zelfgestuurde ervaringen
Daarnaast lees ik op dit moment een scriptie van Susan Bink met als veelzeggende titel: “Onderwijs als ondersteuning aan communicatief zelfgestuurde ervaringen.” Wat een feest van herkenning bij mezelf en het Orion College als ik dit allemaal lees. Ik kom daar later nog op terug.

De wending is ingezet
Ik schreef natuurlijk al eerder veel over Klaar om te wenden? en ging op zoek naar voorbeelden van het wenden. Maar met deze move breng ik ook de wending in de praktijk. Niet alleen de verandering van baan en het opgeven van allerlei prachtige materiële zaken, maar ook het in de praktijk gaan brengen van het werken in communicatieve zelfsturing. En om het compleet te maken kom ik ook nog in een omgeving terecht die uitgaat op communicatie zelfsturing en waarin de jeugd op deze manier tegemoet wordt getreden. Tjonge jonge wat interessant. Voorbeelden, experiences uit eerste hand.
Het wordt in ieder geval een mooie oefening voor me in ‘loslaten’  En ik voel nu de energie al stromen!

The post Nee hoor ik ben er nog appeared first on Hans ON Experience.

The post Kantelende scholen gaan uit van de individuele kracht van de leerlingen appeared first on Hans ON Experience.

De integrale tekst van mijn stukje heb ik hieronder staan. Je kunt ook de pdf file downloaden.

De MENS centraal

Hiërarchieën en systemen worden ter discussie gesteld, wijsheid wedijvert met regels en liefde met angst. Leiderschap betekent niet langer dominantie, maar wijsheid.  We worden steeds minder geleid door kerk of staat, of door bedrijf of politiek, maar steeds meer door onszelf. Er is een collectief (onder)bewustzijn dat stuurt.

Op basis van wat ons gevoel ons zegt leren we bij. We proberen methodes en denkwijzen uit waarmee we de complexe problemen van vandaag te lijf kunnen gaan voor een betere toekomst. We waren ons gevoel even kwijt door de hang naar macht en controle. Ingegeven door het industriële tijdperk met zijn economische en financiële modellen.
Maar we willen nu verder. Als mens. Niet als een in een hokje gestopt fenomeen als klant of consument. Nee als totaal mens. Op weg naar zelfverwerkelijking. En daarvoor is creativiteit nodig en zoeken we naar andere middelen. De creërende mens breekt los of liever, leert bij. Hij leert dat er geen oplossingen komen voor de problemen als hij blijft denken in het systeem dat de problemen veroorzaakt heeft. In het paradigma van de nieuwe tijd krijgen we nieuwe communicatiemiddelen tot onze beschikking: de nieuwe media. Middelen waarmee we kunnen creëren, de dialoog kunnen voeren, waarbij de mens echt centraal kan komen te staan, een stem krijgt. Middelen die ons in staat stellen om bottom-up bezig te zijn met onszelf en de (geïnteresseerde) anderen, in plaats van passend binnen de nu overheersende topdown structuren ons monddood van het ene systeem naar het andere te slepen.

The post Mijn artikel: De MENS centraal appeared first on Hans ON Experience.