Ik voel een verband tussen Verdraaide Organisaties van Wouter Hart, Logical van het gevoel van Arnold Cornelis en de 3D-tijd van Jef Staes. We zitten nu in de Tussentijd.
Als de pijl van buiten naar binnen staat (van de buitenwereld via de systeemwereld en de leefwereld naar de bedoeling) ipv andersom dan voel je de spanning, de steen in je maag, de knoop. Dat is je logica van het gevoel. Dat is de disbalans zoals Staes het aangeeft of het Chaospunt van Laszlo. Het weer uitgaan van de bedoeling (Wouter Hart) en het weer in mogen en kunnen zetten van passie en talenten (Staes) geeft ons een kwantumsprong.

Het is niet het morrelen aan het bestaande systeem, maar een fundamenteel andere denkwijze en benadering of zoals Albert Einstein het verwoorde: De oplossing van het probleem vind je door het zoeken buiten het systeem wat het probleem heeft veroorzaakt (dus in het 3D tijdperk met communicatieve zelfsturing terug naar de bedoeling).

Hhmm dit maar eens even op me in laten werken.

The post Over schapen, 3D tijd, verdraaide organisaties en gevoel appeared first on Hans ON Experience.

Stilstaan, verdiepen, ont-moeten
Op weg naar Stef Seykens. Wanneer had ik hem voor het laatst ontmoet? Was dat tijdens het congres Klaar om te Wenden met o.a. Erwin Laszlo? Fijn in ieder geval om hem weer eens te zien en met hem mijn coachingvragen te onderzoeken. Het voelde als een cadeautje aan mezelf, die coaching bedoel ik. Even stilstaan, verdiepen, verbreden, verbinden, ont-wikkelen, ont-spannen en ont-moeten.

Vechten voor in plaats van vechten tegen
En ja het was het prachtige Rhenen op de Grebbeberg. Stef vroeg gelijk of we aan de wandel gingen. En als snel hadden we een prachtig uitzicht vanaf de Grebbeberg. En wat denk je? Al snel staan we oog in oog met een heuse wolf in het Wolf- en Berenbos van Ouwehand Dierenpark. Heerlijk die natuur. En prettig het gesprek met Stef. Hij weet als geen ander door te dringen tot de essentie, stil te staan wat aan je voorbij ging of gaat, te luisteren wat jij niet hoort. Prettig, maar ook confronterend. Ik ervoer dat ik een “vastloper” had, een blokkade, een steen in mijn maag. Waarom ging ik steeds meer praten? Uitte ik frustraties? Stef noemde dat al snel: vechten tegen in plaats van vechten voor. Hah, eerste leerpunt, verdraaid nog aan toe!

Verdraaide organisaties
Al pratend, waarbij Stef vragen stelde en samenvatte liepen we zo door het mooie natuurgebied. Telkens wees Stef me erop wanneer ik weer ging vechten tegen iets of iemand. Samen kwamen we tot de conclusie dat ik als een soort spons de problemen van de huidige samenleving en dan met name de tegenstelling tussen bedoeling en systeem had geabsorbeerd. Dat ik klem zat tussen dit systeem en waar ik zelf wilde zijn. Hij raadde mij het boek van Wouter Hart aan: Verdraaide organisaties. Dat zou veel herkenning geven. Misschien is het wel mijn queeste om te doorgronden, te doorleven hoe een professional in een organisatie(onderdeel) waar het systeem leidend is geworden, toch om te gaan en te werken vanuit de ware bedoeling. Daar gaat de boek van Wouter ook over.
Ik ben inmiddels begonnen aan dat boek en het is een feest van herkenning. Ik heb intuïtief gevoeld dat de pijl in de organisatie van buiten naar binnen staat of aan het verdraaien is (dus van klant via systemen naar bedoeling) in plaats van te vertrekken vanuit de bedoeling via de leefwereld en de ondersteunende systemen naar de klant. Tot een jaar of wat geleden had ik de bedoeling duidelijk: Laat de Verleiding van Techniek zien. Nu word ik vermorzeld tussen de systemen ofwel excelsheets, timewritersystemen, standaard functiebeschrijvingen etc. en is er geen mogelijkheid tot variatie, zoals Wouter dat in zijn boek noemt. Ondertussen moet ik al weer opletten dat ik weer ga “tegenvechten” ipv “voorvechten”. Hah, weer een leerpunt!

Innerlijke familie
Goed dus om mezelf eens af te gaan vragen hoe die blokkade is ontstaan. Daarvoor introduceert Stef het fenomeen de schilden van je innerlijke familie. Ofwel je hebt een innerlijke man, vrouw, jongen en meisje. En die kun je naar voren schuiven in situaties. We deden een spel om te ervaren hoe je innerlijke familie werkt, wat ze willen en kunnen en wat vooral ook niet. Heel verhelderend en confronterend. Mooi!
Het boek Maak kennis met je innerlijke Familie van Ariene Klijn heb ik aangeschaft en ben ik ook aan het lezen. Nu mijn innerlijke man even tegenhouden, want die wil natuurlijk dat ik het snel uitlees, terwijl alles zijn tijd nodig heeft en vooral mijn innerlijk meisje niet alleen gelaten moet worden. Leerpunt nummer 3!

Tijd nemen
Zo en nu schuif ik mijn innerlijke vrouw naar voren die wijs en van op afstand de zaak gadeslaat en constateert dat het proces tijd zal kosten. Tijd die ik mezelf mag geven, tijd die de harmonie in mezelf zal verbeteren, tijd die nodig is om de verdraaiing in de organisatie te doorgronden en te duiden en vooral ook tijd om erachter te komen waar ik ben (en niet zo zeer wie ik ben) zoals Guido van de Wiel me via LinkedIn aan gaf. Hard werken dus en zorgen dat ik mijn innerlijke familie bij elkaar breng en houd.

Ik kijk uit naar de 2e coachingsessie met Stef!

The post Verdraaid nog aan toe appeared first on Hans ON Experience.

“Een mens kan niet slimmer zijn dan hij zelf is, maar ook niet slimmer dan de cultuur waarin hij zijn leerprocessen ontplooit. Als hij toch slimmer wil zijn dan moet hij de cultuur veranderen, dat is het wezen van creativiteit.”
~ Arnold Cornelis

De reactie van Guido lees je hier op Facebook.

De filosofie van De Vertraagde Tijd ontwikkelt een logische omkering. Niet de interne klok is afhankelijk van de externe, het is omgekeerd. De culturele relativiteit van de tijd sluit aan bij Einstein, maar breidt de gedachte uit tot de cultuur en de menselijke geest. Hoe hoger de snelheid, hoe trager de klok: als de snelheid maximaal is, dan staat de klok stil. Hoe sneller de wereld verandert om ons heen, dus hoe sneller de kloksnelheid van de computer en van de externe sociale tijd, hoe meer we onze interne klok moeten vertragen, anders verliezen we ons zelfsturend vermogen en ontwikkelen we angst, boosheid en verdriet. Een catastrofaal leerproces.
We kunnen ook stellen dat die emoties eigenlijk een soort achterstallig kennisonderhoud laten zien. Er wordt namelijk uitgespaard op zelfkennis, op mensenkennis en op filosofie en sociale theorie van kennis, terwijl de hele maatschappij op kennis en leren steunt.

Een mindmap van het boek.
Klik op het plaatje voor een grotere versie.

Deze stadia kunnen we dus ook als mens doorlopen.

Mijn tijd maar eens even vertraagd en weer gekeken naar deze 2 schitterende video’s en mijn interne klok maar weer eens gelijk gezet met die van Cornelis.

Message to self: Vertraag de tijd

The post Ik vertraag de tijd appeared first on Hans ON Experience.

Werken in de trein was als een reis in flow. Hard werken was geen enkel probleem en de productiviteit was hoog. Ik bracht avonden door in die flow met op de virtuele achtergrond mijn leidinggevende waarmee me samen mooie dingen tot stand brachten. Heerlijk werken. De trends die ik zag kon ik vertalen naar nieuwe initiatieven en experimenteren werd aangemoedigd.

Synchroniciteit
Intuïtief kwam ik aan nieuwe mogelijkheden en contacten. Het leek wel alsof ze “uit de lucht” vielen. Collega’s vroegen hoe ik toch aan die contacten kwam. Maar het gebeurde gewoon. Een gevoel van antennes richten en signalen oppikken. Mensen goed aanvoelen op het juiste moment en ze laten groeien. Veel synchroniciteit ofwel zinvol toeval. Ik had echt het gevoel een zinvolle bijdrage te leveren aan mijn omgeving, het geheel en aan/voor mezelf.

Buitenstebinnen-effect
Hoe anders is het nu. Het aanvoelen van mensen slaat regelmatig om in het teveel beïnvloed worden door stemmingen van anderen. Ik neem regelmatig teveel hooi op mijn vork, tenminste het voelt zo. Terwijl ik minder doe en ik wil alles zodanig perfect doen dat het eigenlijk nooit goed genoeg is vind ik zelf. Intuïtief voel ik nog veel aan, maar ik vind geen gehoor meer en kan het regelmatig niet omzetten in acties. Waar ik een tijd terug assertief genoeg was om mijn eigen ruimte te creëren en mijn ding te doen, durf ik dat nu amper meer. Mijn zelfvertrouwen onder nul gedaald daar waar het om werk gaat. Ik heb het gevoel niet meer autonoom te kunnen handelen. De ruimte is te klein geworden en voelt als (be)knellend. Ik las dat dat het buitenstebinnen-effect heet. Signalen die er dan zijn dat het misgaat herken ik: je verdedigt je, raakt gefrustreerd, kruipt weg, voelt je onbegrepen. En ik begrijp nu ook dat dit kan leiden tot een kwalitatieve burnout. Niet door het teveel of te hard werken, maar doordat alle energie wordt verspild aan het overbruggen van het verschil tussen wie je bent en wat de omgeving verlangt.

Inzicht
Als ik dat zo beschouw (wat mooi trouwens dat ik dat nu weer kan!) dan is het eigenlijk niet zo verwonderlijk dat ik ben opgebrand. Nu nog zien te achterhalen hoe ik dit inzicht vertaal naar nieuwe mogelijkheden. Vaak is het zo dat als de deur open staat je er ook door heen kunt stappen. Ik prijs me gelukkig dat ik nu inzichten krijg die me iets proberen te vertellen en dat mijn intuïtie me niet in de steek heeft gelaten. Maar eens nadenken hoe ik de (werk)omstandigheden weer zoek of creëer die passen bij wie ik ben en mag zijn. Mooi aanknopingspunt voor de coachingsgesprekken: afweermechanismen opruimen zonder last te krijgen van buitenstebinnen-effect en weer in mijn kracht komen om de ruimte te zoeken of te creëren.

Het schrijven hier over helpt me al enorm en de reacties die ik krijg op mijn schrijfsels zijn hartverwarmend. Lieve mensen dank daarvoor!

The post Van hoogsensitiviteit als kwaliteit naar hoogsensitiviteit als last appeared first on Hans ON Experience.

Al lezend op internet kwam ik zaken tegen over werkomgeving en valkuilen die ik herken. Ik schrijf ze hier even op, voor mezelf, want schrijven is voor mij louterend. Maar ook voor anderen, die er misschien baat bij hebben in hun zoektocht.

Werkomgeving
Ik las dat tijd en omgeving belangrijke factoren zijn voor HSP’s. Zij functioneren over het algemeen beter in een wat rustiger werkomgeving, waarin er voldoende tijd is voor hun taken. Ook de werkomgeving is van invloed: zaken als geluid, licht, en werksfeer kunnen heel bepalend zijn voor het welbevinden van een hooggevoelige. Een hectische kantoortuin met veel herrie en stress is voor een HSP niet ideaal!
Ik herken dit wel. Het liefst werk ik thuis in mijn tuinkantoor. Lekker rustig en vertrouwd. De hectiek is daar in ieder geval ver te zoeken. Eerder een serene rust als ik zo mijn tuin in kijk.

Verder lees ik dat het belangrijk is om ook met betrekking tot mijn werk en werkomstandigheden goed voor mezelf te zorgen. Me er bewust van zijn en accepteren welke factoren voor mij van belang zijn om goed te kunnen functioneren. Daarbij moet ik voor jezelf opkomen en aangeven wat wel en niet werkt. Voor mij was eigenlijk al duidelijk dat een drukke kantoortuin zoals op mijn werk, niet werkt. Ik loop daar het liefst er voor in en er snel aan de andere kant weer uit. Ik kan daar niet aarden en voel me direct onrustig.
Als ik gesprekken één op één heb of in een klein groepje ergens in een beschutte omgeving dan gaat het prima. Daar is de omgeving rustiger en daar zijn dan minder mensen. Ha, nu snap ik ook ineens waarom ik niet hou van die congressen, workshops, seminars, heidagen etc. Teveel mensen in een (voor mij) niet rustige omgeving. Grappig dat je daar zo al schrijvend en denkend achter komt.

Valkuilen
Op een website kwam ik een mooi lijstje tegen van mogelijk valkuilen voor een HSP. Als ik ze zo lees dan zitten daar mogelijke energielekken in. En goed om er mee aan de slag te gaan.

• Faalangst. De angst niet goed genoeg te zijn, kan je danig in de weg zitten en je blokkeren. Probeer je te focussen op je kwaliteiten en op je successen: ‘Waar je je aandacht op richt, groeit’!
• Perfectionisme. Je wilt het allemaal té goed doen en overwerkt jezelf. Bedenk dat een zeven ook een prima cijfer is. Het hoeft niet altijd een tien te zijn. Probeer het optimale punt te vinden tussen kwaliteit leveren en de benodigde inspanning.
• Overprikkeling. Probeer tijdig je rust en ontspanning te nemen. Zelfs in stressvolle tijden kan het al helpen om je bv. een paar minuten terug te trekken en even diep en aandachtig te ademen.
• Teveel medeleven. Jezelf verliezen in de problemen van anderen of andermans emoties overnemen.

Als ik nu naar mezelf kijk dan zijn ze momenteel allemaal op mij van toepassing. Faalangst komt natuurlijk voort uit het feit dat ik niet meer geaard ben, bij mezelf ben en aan zelfvertrouwen heb ingeboed. Alhoewel ik nu ook wel constateer bij mezelf dat ik bepaalde zaken eigenlijk altijd wel goed wil doen. Maar dat hoort misschien meer bij het 2e punt, dat van perfectionisme.
Overprikkeling is met sociale media natuurlijk heel snel gebeurd, dus dat herken ik ook wel.
Tot slot het punt van teveel medeleven. Dat is zeker op mij van toepassing. Ik neem soms de problemen van een hele afdeling, onderwerp etc. op mijn nek. Ik zie daar dan ook de oplossingen voor, maar aangezien het in veel gevallen niet op mijn bord ligt en/of mijn taak/bevoegdheid is om er iets mee te doen, blijf ik er mee rondlopen.

Een paar leerpunten cq. afspraken met mezelf

• Ik spreek met mezelf af dat een onsje minder ook goed is.
• Ik ga met mijn coach aan het werk om faalangst weer om te zetten in zelfvertrouwen.
• Ik ga meer rust momenten inbouwen.
• Ik ga oefenen om een professionele distantie in acht te nemen en de problemen daar te laten waar ze thuis horen.
• Ruimtes en bijeenkomst met teveel prikkels en te veel mensen ga ik even mijden totdat ik weet hoe je zoiets doet.
• Afstand nemen van het werk
• Uitschrijven bij diverse nieuwsbrieven, uitzetten van notificaties van SoMe en mail, verwijderen van RSS feeds die niet gelezen (hoeven) worden, snelheid van beantwoorden van emails naar beneden brengen.

The post Op zoek naar energielekken appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/huh-ben-ik-een-hsp/ https://www.hansonexperience.com/huh-ben-ik-een-hsp/#comments Tue, 04 Nov 2014 13:43:34 +0000 http://www.hansonexperience.com/blog/?p=12524 Ik heb altijd wel het gevoel gehad dat ik sommige zaken anders ervoer als anderen. Intenser, dieper of zoiets. Ook mijn stemmingen wisselen nog wel eens. Ik noem het mijn hoge bergen en diepe dalen. Intens genieten van sneeuwval of van prachtig gekleurde bomen in de Herfst is voor mij ook heel gewoon. Ik kan […]

The post Huh? Ben ik een HSP? appeared first on Hans ON Experience.

]]> Ik heb altijd wel het gevoel gehad dat ik sommige zaken anders ervoer als anderen. Intenser, dieper of zoiets. Ook mijn stemmingen wisselen nog wel eens. Ik noem het mijn hoge bergen en diepe dalen. Intens genieten van sneeuwval of van prachtig gekleurde bomen in de Herfst is voor mij ook heel gewoon. Ik kan er tranen van in mijn ogen krijgen Heel vaak ben ik in flow en geef ik me voor 200%. “Het is bij jou alles of niets”, zegt mijn echtgenote wel eens. Of: “Je hebt weer een project”.
Als kind dacht ik al dat ik de bepaalde situaties kon voorzien of liever: voorvoelen. Nu merk ik vaak dat ik voel wat anderen voelen. Voel ik aan de lichaamstaal van iemand bij binnenkomst in dezelfde ruimte wat zijn of haar gevoelens zijn. Ik zie situaties en gevolgen aankomen. Vaar vaak om mijn intuïtie. En bij Ikea wil ik zo snel mogelijk naar buiten.

Ervaringen dat iets niet congruent is of rechtvaardig komen bij mij binnen als een bom. Ik snap dan niet dat anderen dat niet zien of voelen. Ook heb ik ruimte nodig, waardering en respect en kan ik tomeloos daarvan genieten als ik dat heb of krijg. Maar ik ervaar ook het tegenovergestelde als het er niets is of als ik het niet krijg. Ik loop dan leeg. Voel me dan moe in plaats van in flow. De laatste tijd merk ik dat ik een energielek heb. Dat bepaalde zaken niet congruent zijn. En heb ik afweermechanismen in stelling gebracht om me te beschermen. Het is dan lastig om te weten wie er op bepaalde momenten “praat” of “denkt”. Mijn afweermechanisme of ik zelf. Ik ervaar momenteel discongruentie en energielekken heftig en wordt er ziek van. Enkele weken terug openbaarde zich dat fysiek: Black-outs, angstzweet, trillende handen, knallende hoofdpijn, moe en slapen, heel veel slapen. Gisteren hoorde ik dat mensen zagen dat de twinkeling in mijn ogen weg is. Dat ik er uitgeblust uit zie. En ja zo voel ik me ook wel.

En plotsklaps hoorde ik mezelf gisteren zeggen dat het lastig is als je Hoog Sensitief bent. Waar kwam dat ineens vandaan? Tijd om daar eens meer over te lezen en op zoek te gaan. En gisterenavond had ik zo’n prachtige goh-ervaring. Kon ik benoemen wat ik voelde, snapte ik waar het een en ander vandaan komt. Ik geloof dat ik een High Sensitive Person ben. Na het doen van een HSP test bleek inderdaad dat ik veel kenmerken heb van een Highly Sensitive Person. Voor zover zo’n test natuurlijk een graadmeter kan zijn.

Ik las over voorkeuren van hooggevoelige personen:

• stilte en rust
• kunst en schoonheid
• rechtvaardigheid en respect
• bezieling
• diepere zaken, zoals je roeping
• spiritualiteit
• je hebt een brede belangstelling

Over de manier van doen van een HSP:

• je doet:-creatief -plichtsgetrouw -gewetensvol -perfectionistisch
• je houdt er niet van als er op je vingers wordt gekeken
• je functioneert het beste in je eigen tempo
• je leert vaak snel
• je doet vaak voorzichtig omdat je snel gevolgen kan overzien
• in je werk vind je kwaliteit en voldoening net zo belangrijk als salaris

Over hoe een HSP dingen registreert:

• je hebt oog voor details
• je bent je meer bewust van subtiele signalen uit de omgeving,  zo kan je bijvoorbeeld snel waarnemen of iets congruent is of niet (bijvoorbeeld of iemand doet wat hij zegt, of zegt wat hij doet)
• je zintuigen kunnen scherper zijn
• je ervaart een gevoeligheid voor paranormale zaken
• je kan sterke emoties ervaren

Over de relatie met andere mensen:

• je kan je goed inleven in anderen
• je kan stemmingen van anderen goed aanvoelen
• door onvriendelijke opmerkingen kun je snel van streek raken & je kunt geraakt worden door een hartelijke opmerking

En tot slot over de innerlijke wereld van een HSP:

• je ervaart een rijke innerlijke belevingswereld
• je hebt moeite om in je eigen energie te blijven (zo kun je bijvoorbeeld worstelen met jezelf ‘’afschermen’’) en daardoor kun je:
  • emoties van anderen op jezelf betrekken
  • gemakkelijk overvoerd raken in een omgeving met veel indrukken (bijvoorbeeld door mensen en/of geluiden) en je vermoeid of leeg voelen
  • snel last hebben van stress verschijnselen
  • vaak stemmingswisselingen ervaren
  • een gevoeligheid voor verslavingen of depressie ervaren
• je hebt veel tijd nodig hebben om bij te komen van indrukken/gebeurtenissen (je bent dan graag alleen)
• je kan je niet begrepen voelen en daardoor dwars doen, of je terugtrekken
• door je gevoeligheid kan je een lager gevoel van eigenwaarde hebben, wat samen kan gaan met verlegenheid

Veel van deze kenmerken herken ik. Misschien ben ik te ver afgedreven van wat ik zelf belangrijk vind en ben ik meegegaan in “het systeem”. Heb ik te weinig volgens mijn eigen wijze geopereerd de laatste paar jaar.

Tijd om op onderzoek uit te gaan dus. Ik heb het boek: Hoog Sensitieve Personen van Elane Aron (baanbrekend onderzoek) besteld en hopelijk start ik binnenkort met coaching.
Ik krijg door dit te schrijven en er over te lezen in ieder geval weer wat energie en ervaar dat dat congruent is.

The post Huh? Ben ik een HSP? appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/huh-ben-ik-een-hsp/feed/ 3 https://www.hansonexperience.com/er_zijn_veranderingen_op_til/ https://www.hansonexperience.com/er_zijn_veranderingen_op_til/#comments Fri, 02 Oct 2009 09:41:43 +0000 http://hansonexperience.com/blog/2009/10/er_zijn_veranderingen_op_til.html The post Er zijn veranderingen op til (column) appeared first on Hans ON Experience.
]]>
Deze column schreef ik al eens eerder voor de Great Place to Live krant. Maar ik kwam hem zojuist weer tegen en na het lezen ervan vond ik het zinvol om hem hier nogmaals te publiceren. Want andere lezers en gewoon omdat het zo goed aangeeft hoe ik tegen de wereld aan kijk.

Er zijn veranderingen op til. Voel je ze ook? Voel je de turbulentie? Zie je de voorbeelden van mensen die uit het systeem willen breken? Die vanuit liefde en wijsheid zaken tot stand proberen te brengen die duurzaam zijn? Als je goed kijkt vind je ze.

Omkeringseffect

De filosoof Arnold Cornelis noemde het het tijdperk van communicatieve zelfsturing, Pine & Gilmore beschreven het als De Beleveniseconomie, Boswijk cs hebben het over betekenisvolle belevingen, Greenleaf noemt het dienstbaar leiderschap, Herman Wijffels gebruikt de metafoor van ‘stoplichtentijdperk’ naar het ‘tijdperk van rotondes’, Beck heeft een holistische kijk op de wereld, Lazlo pleit om onszelf als onderdeel te zien van de natuur in plaats van onszelf erbuiten te plaatsen, de NRC had een artikel met Wijffels: ‘De wereld moet op zijn kop’ en Jenssen zet de piramide van Maslow ondersteboven.
Het lijkt wel een omkeringseffect van allerlei zaken. Hiërarchieën en systemen worden ter discussie gesteld, wijsheid wedijvert met regels, liefde met angst. Maar er is een soort collectief (onder)bewustzijn dat stuurt. Cornelis noemt dat de logica van het gevoel. Op basis van wat ons gevoel ons zegt leren we bij. We proberen methodes en denkwijzen uit waarmee we de complexe problemen van vandaag te lijf kunnen gaan voor een betere toekomst. Daarvoor is creativiteit nodig en zoeken we naar andere middelen. De creërende mens breekt los of liever leert bij. Hij leert dat het er geen oplossingen komen als hij blijft denken in het systeem dat de problemen veroorzaakt heeft. In het paradigma van de nieuwe tijd krijgen we ook nieuwe communicatiemiddelen tot onze beschikking: de nieuwe media. Middelen waarmee we kunnen creëren, de dialoog kunnen voeren, waarbij de mens echt centraal kan komen te staan. Middelen die ons in staat stellen om bottom-up bezig te zijn met onszelf en de (geïnteresseerde) anderen, in plaats van passend binnen de nu overheersende topdown structuren ons monddood van het ene systeem naar het andere te slepen.
Die nieuwe media zorgen ervoor dat we gehoord kunnen worden, dat we bij kunnen dragen aan een zinvollere context. Dit soort middelen schieten als paddestoelen uit de grond. Ik noem er een paar: weblogs, wikis, podcast, screencast, videologs etc. In essentie hebben ze allemaal gemeen dat het individu, zijn authenticiteit en zijn passies centraal staan en niet het systeem, de gevestigde orde, de hiërarchie.

Wat houden die middelen in?

Ze starten allemaal bij passie, bij het authentiek zelf. Bij het individu. Een individu dat niet als egoïstisch middelpunt centraal staat, maar een individu dat geconnect wil zijn met anderen. Hij wil creëren, gehoord worden, zijn passie neerzetten en laten zien. Maar wat zijn dat dan voor middelen?
Weblogs zijn eigenlijk gewoon dagboeken die bij gehouden worden op internet en die toegankelijk zijn voor het publiek of juist niet (omdat de blogger dat niet wil). De blogger schrijft zijn stukjes op basis van zijn passie, vanuit wat hij zelf ervaart, vindt, denkt, voelt. Niet omdat het moet, maar omdat hij dat wil. Hij kan schrijven wat hij wil, wanneer hij wil. Ofwel hij creëert en doet aan zelfsturing. Een podcasters is eigenlijke een digitale dj’s. Hij voegt dus geluid toe, of liever gebruikt audio om zich te uiten, om bij zijn authentiek zelf te komen. Hij vertelt zijn ‘verhaal’
dus niet met tekst zoals een weblogger, maar met behulp van audio. Screencasters vertellen hun verhaal met video. Net zoals videologgers. Een screencaster wil vaak iets laten zien of uitleggen, terwijl een videologger gewoon video wil creëren.
Wikis zijn lege documenten die je via internet kunt delen en waar je gezamenlijk aan/mee kunt werken. Er zit geen structuur in, die moet je zelf bedenken. Door samen te werken ontstaat er als vanzelf een document met een structuur e.d. Of juist niet. Ook hier dus weer zelfsturing en het nemen van verantwoordelijkheid.

Zijn mensen die die nieuwe media toepassen nerds of technici?

Sommige wel, maar de meeste niet. De meeste zien het als hulpmiddel voor het delen van hun passie met anderen. Die anderen worden steeds belangrijker naarmate je aansluiting krijgt, geconnect raakt. Net zoals in de offline wereld. Bloggen kun je dus ook doen om verbinding te krijgen. Ofwel connecting & sharing. En daarbij is de kijkrichting steeds vanuit de mens in relatie met de anderen. Daarbij verandert het internet razendsnel van statisch archief waar je niets (of teveel) in kunt vinden naar een realtime, ongoing conversationstream. Een koffiekamer in het groot? Een denktank zonder grenzen? Allebei. Het was maar weer hoe jouw kijkrichting is. Door te connecten met de ander via internet ontstaat een fijnmazig web van verzamelde kennis, ervaringen en passies. Een oorverdovend lawaai van massaal gefluister. Elke seconde komt er een weblog, nee liever, een stem bij. En dat oorverdovend lawaai doet systemen kantelen, hiërarchieën wankelen en zorgt ervoor dat (collectieve) wijsheid en creativiteit exponentieel groeit.

En zijn die webloggers en zo dan altijd online?

Wel nee. Ze zetten gewoon de middelen in die hen het best uitkomen op een bepaald moment. En daar horen ook nieuwe media bij. Vraag aan een puber maar eens wat hij of zij van MSN chat vindt. Een middel dat niet meer weg te denken is. Is je zoon of dochter altijd online? Welnee. Onze kinderen zullen met de nieuwe media, het anders omgaan met structuren, met het co-creëren veel minder moeite hebben. Ze worden er nu al in ondergedompeld. Het zijn nu al media multitasking kids: met mp3 speler in het oor, de gsm voor sms bij de hand, zoekend op internet bij een huiswerkopdracht en tegelijkertijd chattend met vrienden. Kan dat? Ja dat kan. Is dat goed? Ja dat is goed. Ze leren dat problemen niet per definitieve lineair op gelost hoeven te worden en dat je van alles in kunt zetten op allerlei momenten. Ze laten het toeval gerust toe (‘ha XXX is ook online, effe vragen’). Mensen die nieuwe media inzetten, krijgen ook een beetje datzelfde gevoel. Maar ook van vrij zijn. Zelf aan het stuur zitten. Gehoord mogen worden. Er toe doen. Een bijdrage kunnen leveren aan de context. Kunnen zoeken naar de eigen authenticiteit. Dat kan perfect met die nieuwe media. En om je eigen authenticiteit te kunnen (onder)zoeken leg je dingen vast. Om er later naar te kijken, op te kunnen reflecteren. Een soort lifecaching dus. Een soort fotoalbum maar dan anders.

Welke trends zijn er?

En natuurlijk zullen er andere middelen komen die ons helpen bij die communicatieve zelfsturing, bij ons persoonlijk leiderschap, bij het de mens centraal stellen, maar ze zullen allemaal passen binnen de trends superconnected, always-on en user in control (niet willen controleren, maar vertrekkend vanuit jezelf). Kunnen loslaten omdat je verbonden bent, in het netwerk zit. De lijntjes van het netwerk lopen ook via jou, dus je kunt gerust loslaten. Je bent letterlijk en figuurlijk verbonden. Daar zorgen die nieuwe media voor. Verbonden met heel veel mensen (zo je dat wilt). Waarmee je in ‘gesprek’ bent.
En daardoor ontstaat een heel andere orde. Namelijk iedereen doet er toe, en iedereen heeft de mogelijkheid tot inbreng. Je hoeft je niet meer af te vragen, zijn dit de juiste mensen waarmee ik verbonden ben, want anders was je wel verbonden met andere mensen. Je hoeft je niet meer af te vragen of dit het juiste thema is waar je mee bezig bent, anders was er wel een ander thema. Immers het vertrekpunt is de authentieke mens zelf en niet een dominante samengeklonterde macht.
Nieuwe media maken dus ook nieuwe denkwijzen mogelijk. Het niet meer alleen maar uitgaan van reguliere media maar ook van burgerjournalistiek. Niet alleen maar het organiseren van reguliere conferenties maar het ontstaan van het per toeval samenkomen van gepassioneerde mensen rondom een bepaald thema (een unconference). Niet alleen maar een gladlopende powerpoint presentatie over consumerend publiek, maar ook een unpresentation, waarbij de deelnemers (nee geen publiek) bepalen wat er gebeurt en aan co-creatie doen. We zijn zelf betrokken en verantwoordelijk. Niet alleen
maar leven volgens de regels, maar ook wijsheid toepassen met een menselijke maat.
Kunst is om als drijfveer uit te gaan van liefde en niet vanuit angst. Want in mijn opinie zijn dat de twee drijfveren: liefde en angst. En alle andere zijn er van afgeleid of schakeringen van. Inzet van nieuwe media is in de meeste gevallen het uitgaan van liefde. Want passie (in de goede gedaante) zit daar dicht tegen aan.

The post Er zijn veranderingen op til (column) appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/er_zijn_veranderingen_op_til/feed/ 1 https://www.hansonexperience.com/dit_bedoel_ik/ https://www.hansonexperience.com/dit_bedoel_ik/#comments Sun, 14 Jun 2009 13:20:27 +0000 http://hansonexperience.com/blog/2009/06/dit_bedoel_ik.html Wow! Martijn Aslander in Het Gesprek in de uitzending van 10 juni jongstleden. En wat voor een gesprek. Hij zegt precies de dingen zie ik ook vaak zeg, schrijf, presenteer en probeer te leven. Tranen Toen ik naar zijn gesprek zat te luisteren kwam bijna elke zin aan als, ja dat zou ik ook zo […]

The post Dit bedoel ik appeared first on Hans ON Experience.

]]> Wow!
Martijn Aslander in Het Gesprek in de uitzending van 10 juni jongstleden. En wat voor een gesprek. Hij zegt precies de dingen zie ik ook vaak zeg, schrijf, presenteer en probeer te leven.

Tranen
Toen ik naar zijn gesprek zat te luisteren kwam bijna elke zin aan als, ja dat zou ik ook zo gezegd kunnen hebben. Niet in dat tempo 😉 maar wel met dezelfde intentie en beleving.
Heerlijk om Martijn zo bezig te horen. Hij slaat zo veel spijkers op de kop. Ik moet zeggen dat ik regelmatig tranen in mijn ogen had. Tranen die je krijgt als je weet dat het klopt wat iemand zegt en dat het zo wezenlijk is. Zo gaat over waarde en waarden.

Een echte tip
Kortom: dit is een echte tip! Ik zou je ook zoiets verteld hebben als je me vroeg naar wat ik voel, denk, ervaar en vindt.
Geniet en ik hoop dat je me wilt laten weten wat je er van vindt in de reacties, via Twitter of anderszins.

The post Dit bedoel ik appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/dit_bedoel_ik/feed/ 2 https://www.hansonexperience.com/2_videos_arnold_cornelis/ Fri, 25 Jul 2008 11:00:30 +0000 http://hansonexperience.com/blog/2008/07/2_videos_arnold_cornelis.html Ik werd zojuist uitgenodigd voor de Arnold Cornelis Ning. En mensen die mijn blog al langer lezen weten dat ik een groot fan ben van deze filosoof, die met het boek Logica van het Gevoel een standaardwerk heeft geschreven zoals ik nog nooit ben tegen gekomen. Ook zijn boek De Vertraagde Tijd is een prachtig […]

The post 2 Video’s Arnold Cornelis over De Vertraagde Tijd appeared first on Hans ON Experience.

]]> Ik werd zojuist uitgenodigd voor de Arnold Cornelis Ning. En mensen die mijn blog al langer lezen weten dat ik een groot fan ben van deze filosoof, die met het boek Logica van het Gevoel een standaardwerk heeft geschreven zoals ik nog nooit ben tegen gekomen. Ook zijn boek De Vertraagde Tijd is een prachtig werk. Ik was dan ook blij verrast dat er 2 video’s op die Ning stonden waarin je Arnold Cornelis ziet en hoort praten over De Vertraagde Tijd. En dat moet ik hier natuurlijk bloggen!
Ik kan iedereen aanraden om eens naar deze video’s te luisteren en ze op je in te laten werken.

Je vindt de video’s dus op de Arnold Cornelis Ning.
Update: de video’s zijn (even?) verwijderd totdat het duidelijk is of de video’s embedded mogen worden.

Update 6-11-2014



The post 2 Video’s Arnold Cornelis over De Vertraagde Tijd appeared first on Hans ON Experience.

]]> https://www.hansonexperience.com/kantelende_scholen/ Mon, 23 Apr 2007 09:44:34 +0000 http://hansonexperience.com/blog/2007/04/kantelende_scholen.html Dat is wat professor Luc Stevens zegt in dit artikel in COS (pdf). Het staat in het Sribd dossier van Erno Mijland. Met scribd kun je documenten online delen.Het artikel bevat een interview met professor Stevens over het onderwijssysteem. Daarin heeft hij het over kantelende scholen die het industriële model los durven te laten. En […]

The post Kantelende scholen gaan uit van de individuele kracht van de leerlingen appeared first on Hans ON Experience.

]]> Dat is wat professor Luc Stevens zegt in dit artikel in COS (pdf). Het staat in het Sribd dossier van Erno Mijland. Met scribd kun je documenten online delen.
Het artikel bevat een interview met professor Stevens over het onderwijssysteem. Daarin heeft hij het over kantelende scholen die het industriële model los durven te laten. En uit durven te gaan van wat een leerling wel kan en niet uit gaan van wat hij niet kan. Uitgangspunt moet zijn relatie, competentie en autonomie. Hoe mooi past dit in de nieuwe tijd waarin we het vaak hebben over user in control en web2.0.
Dit artikel geeft stof tot nadenken en vraagt er om niet de weg te volgen van wat wil al weten, maar de uitdaging aan te gaan een manier te vinden om te innoveren. Niet dus door nog meer managers aan te stellen in het onderwijs, nog meer kennis te pushen, maar na te denken over wat het betekent als de MENS weer centraal komt te staan en we terecht komen in een tijd van communicatieve zelfsturing in plaats nadruk op HET systeem, DE kennis, DE resultaten. Dat is het systeem wat we al kennen. Maar dat is geen (onderwijs)innovatie. Volgens mij zei Einstein al eens dat je een probleem niet kunt oplossen door te blijven denken in het systeem dat het probleem heeft veroorzaakt. Lastig genoeg, maar een creatieve exercitie die er toe doet. Een school die al geheel gekanteld is is het Orion College. Rector Kitty Janssen beschreef ‘die wending’ al eens treffend hier.

The post Kantelende scholen gaan uit van de individuele kracht van de leerlingen appeared first on Hans ON Experience.

]]>