The post Videoblog bij boek Vaardig in Geluk appeared first on Hans ON Experience.

Jan Rotmans schreef in Trouw dat de echte crisis nog moet komen. De echte crisis is een systeemcrisis schrijft hij. Ik ben het wel met hem eens. Ik noem dit al 10 jaar de Tussentijd. Laat ik het geheel eens in een breder en filosofisch perspectief proberen te plaatsen vanuit mijn gezichtspunt.

We zitten in een overgang van systemen. Vandaar dat ik het Tussentijd noet. We gaan van het sociale regelsysteem naar het tijdperk van communicatieve zelfsturing. Daarin staat niet het systeem en de regels centraal, maar de mens. Daarin gaan we terug naar de bedoeling, draaien we de pijlrichting weer van binnen naar buiten, mogen we creatief zijn, leren we echt en komen we in een hogere staat van bewustzijn. Stel je een wereld voor zonder systemen en regels (die de overhand hebben), waarin we durven loslaten. Waarin we in zwermen bij elkaar komen wanneer het nodig is en met wie we zelf kiezen. Niet omdat het moet vanwege opgelegde regels, maar omdat het kan en omdat we het willen. We mógen in die nieuwe tijd van communicatieve zelfsturing ook weer willen. Maar daarvoor moeten we eerst om leren gaan met angst, pijn, woede en verdriet om het daarna los te kunnen laten.

We gaan op onze reis het natuurlijke en het sociale regelsysteem niet overboord zetten. Want het is ons fundament, onze geschiedenis. We kunnen er op terugkijken en reflecteren om te zien waar we vandaan komen. Eerst gaan we ons die geschiedenis eigen maken, doorlopen, laten wortelen in onze cultuur. Pas dan zijn we toe aan de volgende stap, die van communicatieve zelfsturing. De beroemde filosoof Arnold Cornelis​ schreef in zijn baanbrekend werk Logica van het Gevoel al over nesteling der emoties in de stabiliteitslaag van de cultuur.
Pas wanneer onze emoties genesteld zijn kunnen we verder. Wanneer we om kunnen gaan met angst, woede, verdriet en pijn. Als ons gevoel zegt dat het klopt. Maar alles verloopt in de tijd in haar eigen tempo. Daarbij heeft niet iedereen zijn klok gelijk staan en zijn geschiedenis al geschreven. Dat veroorzaakt de turbulentie die we momenteel ervaren om ons heen. Of zoals Rotmans het aangeeft, wat zich buiten het oog van de orkaan zich afspeelt. Pas als we alles als geheel gaan zien worden we niet meegezogen uit het oog van de orkaan. Alles hangt met alles samen. Het is niet de een of de ander. Het is de een en de ander. En dan ook nog in relatie met elkaar en met de kosmos.

We zijn al bezig met oefeningen in die richting. Zo is de Europese Unie een verbondenheid in verscheidenheid. Niet gebaseerd op oorlog en macht, maar op vrede en samenhang in verschillend zijn, in communicatieve zelfsturing. En natuurlijk vallen we dan, al lerend, terug in onze oude, bekende systemen van sociale regelgeving (laten we de zaak dichttimmeren en afregelen) en het natuurlijke systeem (van macht en hiërarchie, bommen gooien en dreigende oorlogstaal), maar stapje voor stapje schrijven we onze eigen geschiedenis. Laten we in die reis niet de ander dwingen zijn klok gelijk te zetten, maar laten we onze eigen tijd vertragen. Pas bij vertragen en stilstaan ontstaat verdieping, aandacht en reflectie. Ondertussen hebben we in die vertraagde tijd (ook een prachtig boek van Arnold Cornelis) de tijd en kans om onszelf te ontdekken en op zoek te gaan naar die ander in de dialoog en de ontmoeting. Het volgende tijdperk heet niet voor niets communicatieve zelfsturing.

Als we zo de vluchtelingencrisis bezien dan is het een zegen (met ook veel verdriet en pijn). We schrijven namelijk samen (de) geschiedenis, maken samen deel uit van de reis en komen letterlijk en figuurlijk dichter bij elkaar. Dat kost moeite en in die reis vallen we terug in regelsystemen (“wie neemt hoeveel vluchtelingen op”) en natuurlijke systemen (“dat ze maar daar blijven”). Dat hoort bij het naar elkaar toe groeien, naar het gelijkzetten van horloges, van vertragen door ons en versnellen door de ander. Maar pas wanneer we onze emoties onder controle hebben, als onze logica van ons gevoel zegt dat het klopt zijn we op de goede weg.

Als we in de angst en controle blijven vluchten, dan onthouden we onszelf de overstap naar een nieuw tijdperk en dragen we niet bij aan dat proces. Want alles is een geheel en hangt samen. Alles is verbonden in een grote zwerm. Elke mens heeft een lijntje naar anderen. Door angst, controle, macht, pijn en verdriet knippen we de lijntjes door. Door loslaten, liefde, dialoog en verbinding maken we de lijntjes met de ander steviger en weven we ongezien en bijna onopgemerkt aan een nieuw kosmisch web. En we zijn daar al flink mee bezig. Niet door het bommengooien, dat vernietigt de verbindingen, maar door het opnemen van vluchtelingen, het voeren van de dialoog met “de vijand” (hoe zo vijand als alles samenhangt?), door het terug gaan naar de bedoeling, het afschaffen van teveel bureaucratie, de toenemende aandacht en acties op het gebied van duurzaamheid, het opkomen van zingeving en spiritualiteit, de creatieve nieuwe samenwerkingsverbanden tussen nieuwe frisse “bedrijven” (zijn dat wel bedrijven of gaat het hier om de mensen?), door professionele leergemeenschappen en aandacht voor bevlogen mensen.

Kijk eens goed om je heen en je ziet overal maar soms nog heel pril en klein allerlei voorbeelden. Als zaadjes geplant, kiemend en groeiend. Soms wordt het in de kiem gesmoord, maar dan ontkiemt er een nieuw zaadje. Die zaadjes groeien inderdaad bottom-up, maar ook onder de oppervlakte. Al die mooie voorbeelden van de nieuwe tijd weven al een web. Nog met dunne draadjes maar krachtig genoeg om door te gaan.

De geschiedenis is de geschiedenis omdat de tijd door gaat. We schrijven nu die geschiedenis al. Hoe ziet die geschiedenis er uit? De pessimist denkt vanuit angst en controle en ziet hel en verdoemenis en een gapende afgrond. De optimist probeert los te laten en te denken vanuit liefde en ziet een ontluikende bloem of een ontkiemend zaadje, maar voelt ook de pijn.
De kunst is (ja misschien wel door de kunst) om het geheel als heel te zien. Maar heel zijn heeft ook wonden. De (vertraagde) tijd heelt al die wonden, niet vanzelf, maar omdat we dat als geheel willen, vaak onbewust. Net zoals het zwartgallige in de mens zit, zo zit de creativiteit en de wil te overleven en zich te ontwikkelen in ons. En dat onszelf ontwikkelen kost moeite maar brengt ons dichter bij elkaar. Een hogere staat van bewustzijn en bewust zijn is een evolutionaire bevalling en die kost tijd, moeite en pijn. De crisis als vertraging van de tijd. Op weg naar ee geheel van heelheid. Een wenkend perspectief.

The post De crisis als vertraging van de tijd naar een geheel van heelheid appeared first on Hans ON Experience.

Deze video bevat de integrale opname van zijn presentatie.

The post Society 4.0: Impact digitalisering en robotisering op de toekomstige samenleving appeared first on Hans ON Experience.

In onderstaande video vertelt hij zijn verhaal, waarin hij uitlegt waarom hij een radicale verandering voorstaat. Hij raakt elke snaar van de samenleving en trekt dwarsverbanden door alle lagen van de maatschappij. Geen tijdperk van veranderingen maar een verandering van tijdperk. Eindelijk iemand die het verhaal van de nieuwe tijd in al haar facetten op een rijtje zet vanuit een wetenschappelijk, maar ook activistische insteek. Een oproep om het kantelpunt te bereiken: 2.5 miljoen kantelaars.

Machtig en prachtig!

Bekijk ook de website Nederland Kantelt en doe mee! Wat ben jij? Een Kantelaar, een Verbinder of een Koploper?
Ik voel me Kantelaar en Verbinder.

The post Nederland Kantelt! appeared first on Hans ON Experience.

In het boek Veranderende Organisaties wordt weer uitgegaan van “de bedoeling”. Wordt de vraag gesteld waar het eigenlijk allemaal om te doen was. Die vraag wordt gesteld in de leefwereld, ofwel het hier en nu, daar waar de werkelijke interactie plaatsvindt, waar plaats is voor variatie en uniciteit, waar het gaat om waarden, waar eigenaarschap is, keuzes gemaakt worden om kansen te vergroten. We nemen waar in die leefwereld. Momenteel zitten we in een tijd waarin de leefwereld vaak niet meer centraal staat, maar gedomineerd wordt door de systeemwereld. De pijl of liever de organisatie is verdraaid. “Hebben we een systeem of heeft het systeem ons?” (Stef Seykens).

De systeemwereld met haar regels, werkinstructies, procedures etc. kent die unieke leefwereld niet en niet niets waar. Ze kan haar wel helpen. Zodat het wiel niet opnieuw uitgevonden hoeft te worden of om zaken beter te laten gaan. Maar de systeemwereld (en dus die systemen ed.) zijn niet leidend, maar dienend. Regels die afleiden van de bedoeling (van de organisatie) dienen afgeschaft te worden om de variatie weer een kans te geven, de beweging wordt gestimuleerd en eigenaarschap ontstaat.

Bovenstaande cirkels kort nader verklaard
Buitenste cirkel
Systeemwereld: weergave van de leefwereld (zoals een plattegrond een weergave is van de werkelijke grond), ligt vast in regels, procedures, enzovoorts. Zegt iets over ‘het hier en nu’ in de leefwereld, maar kent het hier en nu niet. Zoals je in een plaatje van een pijp ook geen tabak kunt stoppen.

Middelste cirkel
Leefwereld: het hier en nu, gaat over feitelijk gedrag en alle inter- en intrapersoonlijke dynamieken daarvan. In de leefwereld ontmoeten de uitvoerende professional en de klant elkaar.

Binnenste cirkel
Bedoeling: het ankerpunt waaraan op te hangen is wat in systeemwereld en leefwereld gebeurt. Op organisatieniveau is er één formele bedoeling: waartoe bestaat de organisatie. Tegelijkertijd heeft ook ieder instrument of iedere handeling in de organisatie een bedoeling.

Pijl
Staat voor dominantie tussen de cirkels onderling en daarmee de denkrichting.

Omdraaien van de pijl: de bedoeling als houvast
Organisaties die de pijl weer omdraaien van binnen (de bedoeling) naar buiten nemen de vraag van de klant en de passie van de professional als uitgangspunt voor hun activiteiten en gebruiken de ‘systeemwereld’ als ondersteunend instrument. Zo bereiken ze een hogere klantwaardering, een grotere medewerkerstevredenheid en veel betere financiële resultaten. Ze gaan uit van variatie, beweging en vergroten zo kansen en eigenaarschap. Een project mag dan ook best niet-lineair verlopen en kleine verspillingen worden geaccepteerd. Daarbij gaat men niet uit van het tijd-geldperspectief maar van het kosten-waardeperspectief. Centraal staat steeds de vraag van de bedoeling en met gezond “boerenverstand” maakt men zaken simpeler en wordt er gekeken naar wat er aan waarde wordt toegevoegd.

Ik heb de belangrijkste kenmerken van de dynamiek van beide pijlrichtingen in een mindmap gezet.

The post De bedoeling als houvast appeared first on Hans ON Experience.

Online ook te bekijken.

The post Het omdraaien van de pijl in Verdraaide Organisaties appeared first on Hans ON Experience.

Ik voel een verband tussen Verdraaide Organisaties van Wouter Hart, Logical van het gevoel van Arnold Cornelis en de 3D-tijd van Jef Staes. We zitten nu in de Tussentijd.
Als de pijl van buiten naar binnen staat (van de buitenwereld via de systeemwereld en de leefwereld naar de bedoeling) ipv andersom dan voel je de spanning, de steen in je maag, de knoop. Dat is je logica van het gevoel. Dat is de disbalans zoals Staes het aangeeft of het Chaospunt van Laszlo. Het weer uitgaan van de bedoeling (Wouter Hart) en het weer in mogen en kunnen zetten van passie en talenten (Staes) geeft ons een kwantumsprong.

Het is niet het morrelen aan het bestaande systeem, maar een fundamenteel andere denkwijze en benadering of zoals Albert Einstein het verwoorde: De oplossing van het probleem vind je door het zoeken buiten het systeem wat het probleem heeft veroorzaakt (dus in het 3D tijdperk met communicatieve zelfsturing terug naar de bedoeling).

Hhmm dit maar eens even op me in laten werken.

The post Over schapen, 3D tijd, verdraaide organisaties en gevoel appeared first on Hans ON Experience.

Stilstaan, verdiepen, ont-moeten
Op weg naar Stef Seykens. Wanneer had ik hem voor het laatst ontmoet? Was dat tijdens het congres Klaar om te Wenden met o.a. Erwin Laszlo? Fijn in ieder geval om hem weer eens te zien en met hem mijn coachingvragen te onderzoeken. Het voelde als een cadeautje aan mezelf, die coaching bedoel ik. Even stilstaan, verdiepen, verbreden, verbinden, ont-wikkelen, ont-spannen en ont-moeten.

Vechten voor in plaats van vechten tegen
En ja het was het prachtige Rhenen op de Grebbeberg. Stef vroeg gelijk of we aan de wandel gingen. En als snel hadden we een prachtig uitzicht vanaf de Grebbeberg. En wat denk je? Al snel staan we oog in oog met een heuse wolf in het Wolf- en Berenbos van Ouwehand Dierenpark. Heerlijk die natuur. En prettig het gesprek met Stef. Hij weet als geen ander door te dringen tot de essentie, stil te staan wat aan je voorbij ging of gaat, te luisteren wat jij niet hoort. Prettig, maar ook confronterend. Ik ervoer dat ik een “vastloper” had, een blokkade, een steen in mijn maag. Waarom ging ik steeds meer praten? Uitte ik frustraties? Stef noemde dat al snel: vechten tegen in plaats van vechten voor. Hah, eerste leerpunt, verdraaid nog aan toe!

Verdraaide organisaties
Al pratend, waarbij Stef vragen stelde en samenvatte liepen we zo door het mooie natuurgebied. Telkens wees Stef me erop wanneer ik weer ging vechten tegen iets of iemand. Samen kwamen we tot de conclusie dat ik als een soort spons de problemen van de huidige samenleving en dan met name de tegenstelling tussen bedoeling en systeem had geabsorbeerd. Dat ik klem zat tussen dit systeem en waar ik zelf wilde zijn. Hij raadde mij het boek van Wouter Hart aan: Verdraaide organisaties. Dat zou veel herkenning geven. Misschien is het wel mijn queeste om te doorgronden, te doorleven hoe een professional in een organisatie(onderdeel) waar het systeem leidend is geworden, toch om te gaan en te werken vanuit de ware bedoeling. Daar gaat de boek van Wouter ook over.
Ik ben inmiddels begonnen aan dat boek en het is een feest van herkenning. Ik heb intuïtief gevoeld dat de pijl in de organisatie van buiten naar binnen staat of aan het verdraaien is (dus van klant via systemen naar bedoeling) in plaats van te vertrekken vanuit de bedoeling via de leefwereld en de ondersteunende systemen naar de klant. Tot een jaar of wat geleden had ik de bedoeling duidelijk: Laat de Verleiding van Techniek zien. Nu word ik vermorzeld tussen de systemen ofwel excelsheets, timewritersystemen, standaard functiebeschrijvingen etc. en is er geen mogelijkheid tot variatie, zoals Wouter dat in zijn boek noemt. Ondertussen moet ik al weer opletten dat ik weer ga “tegenvechten” ipv “voorvechten”. Hah, weer een leerpunt!

Innerlijke familie
Goed dus om mezelf eens af te gaan vragen hoe die blokkade is ontstaan. Daarvoor introduceert Stef het fenomeen de schilden van je innerlijke familie. Ofwel je hebt een innerlijke man, vrouw, jongen en meisje. En die kun je naar voren schuiven in situaties. We deden een spel om te ervaren hoe je innerlijke familie werkt, wat ze willen en kunnen en wat vooral ook niet. Heel verhelderend en confronterend. Mooi!
Het boek Maak kennis met je innerlijke Familie van Ariene Klijn heb ik aangeschaft en ben ik ook aan het lezen. Nu mijn innerlijke man even tegenhouden, want die wil natuurlijk dat ik het snel uitlees, terwijl alles zijn tijd nodig heeft en vooral mijn innerlijk meisje niet alleen gelaten moet worden. Leerpunt nummer 3!

Tijd nemen
Zo en nu schuif ik mijn innerlijke vrouw naar voren die wijs en van op afstand de zaak gadeslaat en constateert dat het proces tijd zal kosten. Tijd die ik mezelf mag geven, tijd die de harmonie in mezelf zal verbeteren, tijd die nodig is om de verdraaiing in de organisatie te doorgronden en te duiden en vooral ook tijd om erachter te komen waar ik ben (en niet zo zeer wie ik ben) zoals Guido van de Wiel me via LinkedIn aan gaf. Hard werken dus en zorgen dat ik mijn innerlijke familie bij elkaar breng en houd.

Ik kijk uit naar de 2e coachingsessie met Stef!

The post Verdraaid nog aan toe appeared first on Hans ON Experience.

Managers:
1. Ask your employees which kinds of freedoms they want, and be prepared to act on their requests.
2. Spend time understanding remote communication tools.
3. Be vocal about your work policies related to freedom.

“the ability to choose what you work on, as well as how, when, and where you perform your work — is a growing priority for talented professionals across sectors and industries, and one of the core elements of a fulfilling career.”

“If someone can do their job and do it well while absent from office, more power to them.”

Read more about policies shaped based on outcomes, not process on Harvard Business Review.

The post Let Employees Choose When, Where, and How to Work appeared first on Hans ON Experience.

“Een mens kan niet slimmer zijn dan hij zelf is, maar ook niet slimmer dan de cultuur waarin hij zijn leerprocessen ontplooit. Als hij toch slimmer wil zijn dan moet hij de cultuur veranderen, dat is het wezen van creativiteit.”
~ Arnold Cornelis

De reactie van Guido lees je hier op Facebook.

De filosofie van De Vertraagde Tijd ontwikkelt een logische omkering. Niet de interne klok is afhankelijk van de externe, het is omgekeerd. De culturele relativiteit van de tijd sluit aan bij Einstein, maar breidt de gedachte uit tot de cultuur en de menselijke geest. Hoe hoger de snelheid, hoe trager de klok: als de snelheid maximaal is, dan staat de klok stil. Hoe sneller de wereld verandert om ons heen, dus hoe sneller de kloksnelheid van de computer en van de externe sociale tijd, hoe meer we onze interne klok moeten vertragen, anders verliezen we ons zelfsturend vermogen en ontwikkelen we angst, boosheid en verdriet. Een catastrofaal leerproces.
We kunnen ook stellen dat die emoties eigenlijk een soort achterstallig kennisonderhoud laten zien. Er wordt namelijk uitgespaard op zelfkennis, op mensenkennis en op filosofie en sociale theorie van kennis, terwijl de hele maatschappij op kennis en leren steunt.

Een mindmap van het boek.
Klik op het plaatje voor een grotere versie.

Deze stadia kunnen we dus ook als mens doorlopen.

Mijn tijd maar eens even vertraagd en weer gekeken naar deze 2 schitterende video’s en mijn interne klok maar weer eens gelijk gezet met die van Cornelis.

Message to self: Vertraag de tijd

The post Ik vertraag de tijd appeared first on Hans ON Experience.