The post Videoblog bij boek Vaardig in Geluk appeared first on Hans ON Experience.

In onderstaande video vertelt hij zijn verhaal, waarin hij uitlegt waarom hij een radicale verandering voorstaat. Hij raakt elke snaar van de samenleving en trekt dwarsverbanden door alle lagen van de maatschappij. Geen tijdperk van veranderingen maar een verandering van tijdperk. Eindelijk iemand die het verhaal van de nieuwe tijd in al haar facetten op een rijtje zet vanuit een wetenschappelijk, maar ook activistische insteek. Een oproep om het kantelpunt te bereiken: 2.5 miljoen kantelaars.

Machtig en prachtig!

Bekijk ook de website Nederland Kantelt en doe mee! Wat ben jij? Een Kantelaar, een Verbinder of een Koploper?
Ik voel me Kantelaar en Verbinder.

The post Nederland Kantelt! appeared first on Hans ON Experience.

In het boek Veranderende Organisaties wordt weer uitgegaan van “de bedoeling”. Wordt de vraag gesteld waar het eigenlijk allemaal om te doen was. Die vraag wordt gesteld in de leefwereld, ofwel het hier en nu, daar waar de werkelijke interactie plaatsvindt, waar plaats is voor variatie en uniciteit, waar het gaat om waarden, waar eigenaarschap is, keuzes gemaakt worden om kansen te vergroten. We nemen waar in die leefwereld. Momenteel zitten we in een tijd waarin de leefwereld vaak niet meer centraal staat, maar gedomineerd wordt door de systeemwereld. De pijl of liever de organisatie is verdraaid. “Hebben we een systeem of heeft het systeem ons?” (Stef Seykens).

De systeemwereld met haar regels, werkinstructies, procedures etc. kent die unieke leefwereld niet en niet niets waar. Ze kan haar wel helpen. Zodat het wiel niet opnieuw uitgevonden hoeft te worden of om zaken beter te laten gaan. Maar de systeemwereld (en dus die systemen ed.) zijn niet leidend, maar dienend. Regels die afleiden van de bedoeling (van de organisatie) dienen afgeschaft te worden om de variatie weer een kans te geven, de beweging wordt gestimuleerd en eigenaarschap ontstaat.

Bovenstaande cirkels kort nader verklaard
Buitenste cirkel
Systeemwereld: weergave van de leefwereld (zoals een plattegrond een weergave is van de werkelijke grond), ligt vast in regels, procedures, enzovoorts. Zegt iets over ‘het hier en nu’ in de leefwereld, maar kent het hier en nu niet. Zoals je in een plaatje van een pijp ook geen tabak kunt stoppen.

Middelste cirkel
Leefwereld: het hier en nu, gaat over feitelijk gedrag en alle inter- en intrapersoonlijke dynamieken daarvan. In de leefwereld ontmoeten de uitvoerende professional en de klant elkaar.

Binnenste cirkel
Bedoeling: het ankerpunt waaraan op te hangen is wat in systeemwereld en leefwereld gebeurt. Op organisatieniveau is er één formele bedoeling: waartoe bestaat de organisatie. Tegelijkertijd heeft ook ieder instrument of iedere handeling in de organisatie een bedoeling.

Pijl
Staat voor dominantie tussen de cirkels onderling en daarmee de denkrichting.

Omdraaien van de pijl: de bedoeling als houvast
Organisaties die de pijl weer omdraaien van binnen (de bedoeling) naar buiten nemen de vraag van de klant en de passie van de professional als uitgangspunt voor hun activiteiten en gebruiken de ‘systeemwereld’ als ondersteunend instrument. Zo bereiken ze een hogere klantwaardering, een grotere medewerkerstevredenheid en veel betere financiële resultaten. Ze gaan uit van variatie, beweging en vergroten zo kansen en eigenaarschap. Een project mag dan ook best niet-lineair verlopen en kleine verspillingen worden geaccepteerd. Daarbij gaat men niet uit van het tijd-geldperspectief maar van het kosten-waardeperspectief. Centraal staat steeds de vraag van de bedoeling en met gezond “boerenverstand” maakt men zaken simpeler en wordt er gekeken naar wat er aan waarde wordt toegevoegd.

Ik heb de belangrijkste kenmerken van de dynamiek van beide pijlrichtingen in een mindmap gezet.

The post De bedoeling als houvast appeared first on Hans ON Experience.

Online ook te bekijken.

The post Het omdraaien van de pijl in Verdraaide Organisaties appeared first on Hans ON Experience.

Ik voel een verband tussen Verdraaide Organisaties van Wouter Hart, Logical van het gevoel van Arnold Cornelis en de 3D-tijd van Jef Staes. We zitten nu in de Tussentijd.
Als de pijl van buiten naar binnen staat (van de buitenwereld via de systeemwereld en de leefwereld naar de bedoeling) ipv andersom dan voel je de spanning, de steen in je maag, de knoop. Dat is je logica van het gevoel. Dat is de disbalans zoals Staes het aangeeft of het Chaospunt van Laszlo. Het weer uitgaan van de bedoeling (Wouter Hart) en het weer in mogen en kunnen zetten van passie en talenten (Staes) geeft ons een kwantumsprong.

Het is niet het morrelen aan het bestaande systeem, maar een fundamenteel andere denkwijze en benadering of zoals Albert Einstein het verwoorde: De oplossing van het probleem vind je door het zoeken buiten het systeem wat het probleem heeft veroorzaakt (dus in het 3D tijdperk met communicatieve zelfsturing terug naar de bedoeling).

Hhmm dit maar eens even op me in laten werken.

The post Over schapen, 3D tijd, verdraaide organisaties en gevoel appeared first on Hans ON Experience.

Stilstaan, verdiepen, ont-moeten
Op weg naar Stef Seykens. Wanneer had ik hem voor het laatst ontmoet? Was dat tijdens het congres Klaar om te Wenden met o.a. Erwin Laszlo? Fijn in ieder geval om hem weer eens te zien en met hem mijn coachingvragen te onderzoeken. Het voelde als een cadeautje aan mezelf, die coaching bedoel ik. Even stilstaan, verdiepen, verbreden, verbinden, ont-wikkelen, ont-spannen en ont-moeten.

Vechten voor in plaats van vechten tegen
En ja het was het prachtige Rhenen op de Grebbeberg. Stef vroeg gelijk of we aan de wandel gingen. En als snel hadden we een prachtig uitzicht vanaf de Grebbeberg. En wat denk je? Al snel staan we oog in oog met een heuse wolf in het Wolf- en Berenbos van Ouwehand Dierenpark. Heerlijk die natuur. En prettig het gesprek met Stef. Hij weet als geen ander door te dringen tot de essentie, stil te staan wat aan je voorbij ging of gaat, te luisteren wat jij niet hoort. Prettig, maar ook confronterend. Ik ervoer dat ik een “vastloper” had, een blokkade, een steen in mijn maag. Waarom ging ik steeds meer praten? Uitte ik frustraties? Stef noemde dat al snel: vechten tegen in plaats van vechten voor. Hah, eerste leerpunt, verdraaid nog aan toe!

Verdraaide organisaties
Al pratend, waarbij Stef vragen stelde en samenvatte liepen we zo door het mooie natuurgebied. Telkens wees Stef me erop wanneer ik weer ging vechten tegen iets of iemand. Samen kwamen we tot de conclusie dat ik als een soort spons de problemen van de huidige samenleving en dan met name de tegenstelling tussen bedoeling en systeem had geabsorbeerd. Dat ik klem zat tussen dit systeem en waar ik zelf wilde zijn. Hij raadde mij het boek van Wouter Hart aan: Verdraaide organisaties. Dat zou veel herkenning geven. Misschien is het wel mijn queeste om te doorgronden, te doorleven hoe een professional in een organisatie(onderdeel) waar het systeem leidend is geworden, toch om te gaan en te werken vanuit de ware bedoeling. Daar gaat de boek van Wouter ook over.
Ik ben inmiddels begonnen aan dat boek en het is een feest van herkenning. Ik heb intuïtief gevoeld dat de pijl in de organisatie van buiten naar binnen staat of aan het verdraaien is (dus van klant via systemen naar bedoeling) in plaats van te vertrekken vanuit de bedoeling via de leefwereld en de ondersteunende systemen naar de klant. Tot een jaar of wat geleden had ik de bedoeling duidelijk: Laat de Verleiding van Techniek zien. Nu word ik vermorzeld tussen de systemen ofwel excelsheets, timewritersystemen, standaard functiebeschrijvingen etc. en is er geen mogelijkheid tot variatie, zoals Wouter dat in zijn boek noemt. Ondertussen moet ik al weer opletten dat ik weer ga “tegenvechten” ipv “voorvechten”. Hah, weer een leerpunt!

Innerlijke familie
Goed dus om mezelf eens af te gaan vragen hoe die blokkade is ontstaan. Daarvoor introduceert Stef het fenomeen de schilden van je innerlijke familie. Ofwel je hebt een innerlijke man, vrouw, jongen en meisje. En die kun je naar voren schuiven in situaties. We deden een spel om te ervaren hoe je innerlijke familie werkt, wat ze willen en kunnen en wat vooral ook niet. Heel verhelderend en confronterend. Mooi!
Het boek Maak kennis met je innerlijke Familie van Ariene Klijn heb ik aangeschaft en ben ik ook aan het lezen. Nu mijn innerlijke man even tegenhouden, want die wil natuurlijk dat ik het snel uitlees, terwijl alles zijn tijd nodig heeft en vooral mijn innerlijk meisje niet alleen gelaten moet worden. Leerpunt nummer 3!

Tijd nemen
Zo en nu schuif ik mijn innerlijke vrouw naar voren die wijs en van op afstand de zaak gadeslaat en constateert dat het proces tijd zal kosten. Tijd die ik mezelf mag geven, tijd die de harmonie in mezelf zal verbeteren, tijd die nodig is om de verdraaiing in de organisatie te doorgronden en te duiden en vooral ook tijd om erachter te komen waar ik ben (en niet zo zeer wie ik ben) zoals Guido van de Wiel me via LinkedIn aan gaf. Hard werken dus en zorgen dat ik mijn innerlijke familie bij elkaar breng en houd.

Ik kijk uit naar de 2e coachingsessie met Stef!

The post Verdraaid nog aan toe appeared first on Hans ON Experience.

Managers:
1. Ask your employees which kinds of freedoms they want, and be prepared to act on their requests.
2. Spend time understanding remote communication tools.
3. Be vocal about your work policies related to freedom.

“the ability to choose what you work on, as well as how, when, and where you perform your work — is a growing priority for talented professionals across sectors and industries, and one of the core elements of a fulfilling career.”

“If someone can do their job and do it well while absent from office, more power to them.”

Read more about policies shaped based on outcomes, not process on Harvard Business Review.

The post Let Employees Choose When, Where, and How to Work appeared first on Hans ON Experience.

Werken in de trein was als een reis in flow. Hard werken was geen enkel probleem en de productiviteit was hoog. Ik bracht avonden door in die flow met op de virtuele achtergrond mijn leidinggevende waarmee me samen mooie dingen tot stand brachten. Heerlijk werken. De trends die ik zag kon ik vertalen naar nieuwe initiatieven en experimenteren werd aangemoedigd.

Synchroniciteit
Intuïtief kwam ik aan nieuwe mogelijkheden en contacten. Het leek wel alsof ze “uit de lucht” vielen. Collega’s vroegen hoe ik toch aan die contacten kwam. Maar het gebeurde gewoon. Een gevoel van antennes richten en signalen oppikken. Mensen goed aanvoelen op het juiste moment en ze laten groeien. Veel synchroniciteit ofwel zinvol toeval. Ik had echt het gevoel een zinvolle bijdrage te leveren aan mijn omgeving, het geheel en aan/voor mezelf.

Buitenstebinnen-effect
Hoe anders is het nu. Het aanvoelen van mensen slaat regelmatig om in het teveel beïnvloed worden door stemmingen van anderen. Ik neem regelmatig teveel hooi op mijn vork, tenminste het voelt zo. Terwijl ik minder doe en ik wil alles zodanig perfect doen dat het eigenlijk nooit goed genoeg is vind ik zelf. Intuïtief voel ik nog veel aan, maar ik vind geen gehoor meer en kan het regelmatig niet omzetten in acties. Waar ik een tijd terug assertief genoeg was om mijn eigen ruimte te creëren en mijn ding te doen, durf ik dat nu amper meer. Mijn zelfvertrouwen onder nul gedaald daar waar het om werk gaat. Ik heb het gevoel niet meer autonoom te kunnen handelen. De ruimte is te klein geworden en voelt als (be)knellend. Ik las dat dat het buitenstebinnen-effect heet. Signalen die er dan zijn dat het misgaat herken ik: je verdedigt je, raakt gefrustreerd, kruipt weg, voelt je onbegrepen. En ik begrijp nu ook dat dit kan leiden tot een kwalitatieve burnout. Niet door het teveel of te hard werken, maar doordat alle energie wordt verspild aan het overbruggen van het verschil tussen wie je bent en wat de omgeving verlangt.

Inzicht
Als ik dat zo beschouw (wat mooi trouwens dat ik dat nu weer kan!) dan is het eigenlijk niet zo verwonderlijk dat ik ben opgebrand. Nu nog zien te achterhalen hoe ik dit inzicht vertaal naar nieuwe mogelijkheden. Vaak is het zo dat als de deur open staat je er ook door heen kunt stappen. Ik prijs me gelukkig dat ik nu inzichten krijg die me iets proberen te vertellen en dat mijn intuïtie me niet in de steek heeft gelaten. Maar eens nadenken hoe ik de (werk)omstandigheden weer zoek of creëer die passen bij wie ik ben en mag zijn. Mooi aanknopingspunt voor de coachingsgesprekken: afweermechanismen opruimen zonder last te krijgen van buitenstebinnen-effect en weer in mijn kracht komen om de ruimte te zoeken of te creëren.

Het schrijven hier over helpt me al enorm en de reacties die ik krijg op mijn schrijfsels zijn hartverwarmend. Lieve mensen dank daarvoor!

The post Van hoogsensitiviteit als kwaliteit naar hoogsensitiviteit als last appeared first on Hans ON Experience.

“Bedrijven die het verschil weten te maken met een human touch veroveren het hart van de klant”

Deze slogan lees je op de achterflap van het boek van Steven van Belleghem (@StevenVBe): “When digital becomes human – klant relaties in transformatie.” Ik ben het boek nu aan het lezen en ik kan het iedereen van harte aanbevelen.

We zitten in een tijdperk waarin digitale techniek steeds meer zaken an ons overneemt en automatiseert. We sturen daar ook op. We vinden het belangrijk efficiency te bereiken door technologie. Het helpt ons. Het helpt ons dingen handiger te doen, sneller, beter. Het helpt ons bij onze communicatie, onze interactie met anderen. Maar wat nu als die technologie de overhand gaat krijgen? Als we geen mensen meer aan de telefoon krijgen of zelf niet meer naar een winkel gaan om iets te kopen? Dan wordt het menselijke contact dus schaars. En wat schaars krijgt meer waarde en wordt meer waard. En hoe kan een digitale communicatie authentiek zijn? Uiteraard hebben we sociale media, zoals deze blog. Hopelijk lees je dat dit bericht door een echt mens is geschreven en niet het uitvloeisel is van een druk op een knop of als een soort antwoordapparaat dit uitspuugt.
Er ontstaat dus een soort paradox. Enerzijds steeds meer technologie en anderzijds de behoefte aan menselijk contact of liever: hartcontact. Dat kan technologie natuurlijk niet. Daarvoor zijn wij mensen. Mensen met emoties, met gevoelens. En die leg je niet vast in technologie.
Maar om met mensen echt in contact te kunnen zijn, die je wel je (technologische/digitale) zaakjes op orde te hebben. Door de technologische mogelijkheden op orde te hebben krijgen we juist tijd voor echt menselijk contact. En als we op het juiste moment, met de juiste klant of liever: medemens contact maken over het juiste onderwerp dan ontstaat er een band (anderen noemen het een bond) en stijgt het contact uit boven de middelmaat die via technologie afgehandeld wordt.
Volgens mij gaat daarover het boek van Steven als ik het zo doorblader. Ik laat me verrassen en ben heel benieuwd of hetgeen ik hier schrijf ook klopt.

Als samenvatting van het boek schrijft Steven:

Interessant! Hoe kijk jij tegen dit fenomeen aan?

The post Het hart van de klant appeared first on Hans ON Experience.

Al lezend op internet kwam ik zaken tegen over werkomgeving en valkuilen die ik herken. Ik schrijf ze hier even op, voor mezelf, want schrijven is voor mij louterend. Maar ook voor anderen, die er misschien baat bij hebben in hun zoektocht.

Werkomgeving
Ik las dat tijd en omgeving belangrijke factoren zijn voor HSP’s. Zij functioneren over het algemeen beter in een wat rustiger werkomgeving, waarin er voldoende tijd is voor hun taken. Ook de werkomgeving is van invloed: zaken als geluid, licht, en werksfeer kunnen heel bepalend zijn voor het welbevinden van een hooggevoelige. Een hectische kantoortuin met veel herrie en stress is voor een HSP niet ideaal!
Ik herken dit wel. Het liefst werk ik thuis in mijn tuinkantoor. Lekker rustig en vertrouwd. De hectiek is daar in ieder geval ver te zoeken. Eerder een serene rust als ik zo mijn tuin in kijk.

Verder lees ik dat het belangrijk is om ook met betrekking tot mijn werk en werkomstandigheden goed voor mezelf te zorgen. Me er bewust van zijn en accepteren welke factoren voor mij van belang zijn om goed te kunnen functioneren. Daarbij moet ik voor jezelf opkomen en aangeven wat wel en niet werkt. Voor mij was eigenlijk al duidelijk dat een drukke kantoortuin zoals op mijn werk, niet werkt. Ik loop daar het liefst er voor in en er snel aan de andere kant weer uit. Ik kan daar niet aarden en voel me direct onrustig.
Als ik gesprekken één op één heb of in een klein groepje ergens in een beschutte omgeving dan gaat het prima. Daar is de omgeving rustiger en daar zijn dan minder mensen. Ha, nu snap ik ook ineens waarom ik niet hou van die congressen, workshops, seminars, heidagen etc. Teveel mensen in een (voor mij) niet rustige omgeving. Grappig dat je daar zo al schrijvend en denkend achter komt.

Valkuilen
Op een website kwam ik een mooi lijstje tegen van mogelijk valkuilen voor een HSP. Als ik ze zo lees dan zitten daar mogelijke energielekken in. En goed om er mee aan de slag te gaan.

• Faalangst. De angst niet goed genoeg te zijn, kan je danig in de weg zitten en je blokkeren. Probeer je te focussen op je kwaliteiten en op je successen: ‘Waar je je aandacht op richt, groeit’!
• Perfectionisme. Je wilt het allemaal té goed doen en overwerkt jezelf. Bedenk dat een zeven ook een prima cijfer is. Het hoeft niet altijd een tien te zijn. Probeer het optimale punt te vinden tussen kwaliteit leveren en de benodigde inspanning.
• Overprikkeling. Probeer tijdig je rust en ontspanning te nemen. Zelfs in stressvolle tijden kan het al helpen om je bv. een paar minuten terug te trekken en even diep en aandachtig te ademen.
• Teveel medeleven. Jezelf verliezen in de problemen van anderen of andermans emoties overnemen.

Als ik nu naar mezelf kijk dan zijn ze momenteel allemaal op mij van toepassing. Faalangst komt natuurlijk voort uit het feit dat ik niet meer geaard ben, bij mezelf ben en aan zelfvertrouwen heb ingeboed. Alhoewel ik nu ook wel constateer bij mezelf dat ik bepaalde zaken eigenlijk altijd wel goed wil doen. Maar dat hoort misschien meer bij het 2e punt, dat van perfectionisme.
Overprikkeling is met sociale media natuurlijk heel snel gebeurd, dus dat herken ik ook wel.
Tot slot het punt van teveel medeleven. Dat is zeker op mij van toepassing. Ik neem soms de problemen van een hele afdeling, onderwerp etc. op mijn nek. Ik zie daar dan ook de oplossingen voor, maar aangezien het in veel gevallen niet op mijn bord ligt en/of mijn taak/bevoegdheid is om er iets mee te doen, blijf ik er mee rondlopen.

Een paar leerpunten cq. afspraken met mezelf

• Ik spreek met mezelf af dat een onsje minder ook goed is.
• Ik ga met mijn coach aan het werk om faalangst weer om te zetten in zelfvertrouwen.
• Ik ga meer rust momenten inbouwen.
• Ik ga oefenen om een professionele distantie in acht te nemen en de problemen daar te laten waar ze thuis horen.
• Ruimtes en bijeenkomst met teveel prikkels en te veel mensen ga ik even mijden totdat ik weet hoe je zoiets doet.
• Afstand nemen van het werk
• Uitschrijven bij diverse nieuwsbrieven, uitzetten van notificaties van SoMe en mail, verwijderen van RSS feeds die niet gelezen (hoeven) worden, snelheid van beantwoorden van emails naar beneden brengen.

The post Op zoek naar energielekken appeared first on Hans ON Experience.

]]>