“De analyses die Herman Wijffels ten beste gaf over de trends ‘modernisering (over de emancipatie van de burger en de hogere levensstandaard,grotere varieteit van wensen, grotere diversiteit in levensloop en taakverdeling binnen het gezin), ‘arbeidsmarkt’ (toenemend belang van kennis en relationele vaardigheden op de arbeidsmarkt) en ‘internationalisering’ (over de vorming van nieuwe collectiviteiten). Deze lijnen kom je in het regeerakkoord weer tegen.”

The post Kabinetsformatie: dienend leiderschap en dialoog appeared first on Hans ON Experience.

De integrale tekst van mijn stukje heb ik hieronder staan. Je kunt ook de pdf file downloaden.

De MENS centraal

Hiërarchieën en systemen worden ter discussie gesteld, wijsheid wedijvert met regels en liefde met angst. Leiderschap betekent niet langer dominantie, maar wijsheid.  We worden steeds minder geleid door kerk of staat, of door bedrijf of politiek, maar steeds meer door onszelf. Er is een collectief (onder)bewustzijn dat stuurt.

Op basis van wat ons gevoel ons zegt leren we bij. We proberen methodes en denkwijzen uit waarmee we de complexe problemen van vandaag te lijf kunnen gaan voor een betere toekomst. We waren ons gevoel even kwijt door de hang naar macht en controle. Ingegeven door het industriële tijdperk met zijn economische en financiële modellen.
Maar we willen nu verder. Als mens. Niet als een in een hokje gestopt fenomeen als klant of consument. Nee als totaal mens. Op weg naar zelfverwerkelijking. En daarvoor is creativiteit nodig en zoeken we naar andere middelen. De creërende mens breekt los of liever, leert bij. Hij leert dat er geen oplossingen komen voor de problemen als hij blijft denken in het systeem dat de problemen veroorzaakt heeft. In het paradigma van de nieuwe tijd krijgen we nieuwe communicatiemiddelen tot onze beschikking: de nieuwe media. Middelen waarmee we kunnen creëren, de dialoog kunnen voeren, waarbij de mens echt centraal kan komen te staan, een stem krijgt. Middelen die ons in staat stellen om bottom-up bezig te zijn met onszelf en de (geïnteresseerde) anderen, in plaats van passend binnen de nu overheersende topdown structuren ons monddood van het ene systeem naar het andere te slepen.

The post Mijn artikel: De MENS centraal appeared first on Hans ON Experience.

The post In dialoog over dialoog appeared first on Hans ON Experience.

“Thirty-eight meters in diameter, 119 in circumference, the Table of Free Voices incorporates a camera and microphone into each of its 112 places, allowing the complete responses of each participant to be recorded and catalogued as an individually searchable audiovisual portrait. Seed material of dropping knowledge’s groundbreaking online Archive, the estimated 672 hours of content generated at the Table of Free Voices will be transcribed, translated into numerous languages and made freely accessible to all in a variety of digital formats.”

112 Vooraanstaande denkers, filosofen, kunstenaars, artiesten, schrijvers, wetenschappers, ondernemers uit alle delen van de wereld zullen dan plaatsnemen achte deze tafel en 100 vragen behandelen die wij nu als meest belangrijk vinden en die wij in hebben kunnen dienen en aan hebben kunnen merken als belangrijk. Werkelijk een platform voor Dialoog. Je kunt je vragen in sturen en zien welke vragen nu als topprioriteit zijn aangemerkt. Deze gebeurtenis zal opgenomen worden, vertaald en gratis beschikbaar worden gemaakt. Ook in de vorm van video.
Maar het project gaat verder. Het zal een echt platform gaan worden en door dit communicatie platform wil men een echte dialoog starten, waarin we onze kennis in kunnen brengen, stapelen en ‘bespreken’. Er zal veel videomateriaal komen (natuurlijk ook van de Table of Voices op 9 september).
En de blog laat zien waar door middel van de inzet van technologie sociale issues verbeterd kunnen worden.
Wew! Wat een prachtig voorbeeld van ‘wenden’.

The post Dropping Knowledge appeared first on Hans ON Experience.

Technorati tags: cornelis, debbie molhuizen

The post Gisteren had ik een bijzondere dialoog met Debbie Molhuizen appeared first on Hans ON Experience.

Er zijn veranderingen op til. Voel je ze ook? Voel je de turbulentie? Zie je de voorbeelden van mensen die uit het systeem willen breken? Die vanuit liefde en wijsheid zaken tot stand proberen te brengen die duurzaam zijn? Als je goed kijkt vind je ze.

Omkeringseffect
De filosoof Arnold Cornelis noemde het het tijdperk van communicatieve zelfsturing, Pine & Gilmore beschreven het als De Beleveniseconomie, Boswijk cs hebben het over betekenisvolle belevingen, Greenleaf noemt het dienstbaar leiderschap, Herman Wijffels gebruikt de metafoor van ‘stoplichtentijdperk’ naar het ‘tijdperk van rotondes’, Beck heeft een holistische kijk op de wereld, Lazlo pleit om onszelf als onderdeel te zien van de natuur in plaats van onszelf erbuiten te plaatsen, de NRC had een artikel met Wijffels: ‘De wereld moet op zijn kop’ en Jenssen zet de piramide van Maslow ondersteboven.

Het lijkt wel een omkeringseffect van allerlei zaken. Hiërarchieën en systemen worden ter discussie gesteld, wijsheid wedijvert met regels, liefde met angst. Maar er is een soort collectief (onder)bewustzijn dat stuurt. Cornelis noemt dat de logica van het gevoel. Op basis van wat ons gevoel ons zegt leren we bij. We proberen methodes en denkwijzen uit waarmee we de complexe problemen van vandaag te lijf kunnen gaan voor een betere toekomst. Daarvoor is creativiteit nodig en zoeken we naar andere middelen. De creërende mens breekt los of liever leert bij. Hij leert dat het er geen oplossingen komen als hij blijft denken in het systeem dat de problemen veroorzaakt heeft.
In het paradigma van de nieuwe tijd krijgen we ook nieuwe communicatiemiddelen tot onze beschikking: de nieuwe media. Middelen waarmee we kunnen creëren, de dialoog kunnen voeren, waarbij de mens echt centraal kan komen te staan. Middelen die ons in staat stellen om bottom-up bezig te zijn met onszelf en de (geïnteresseerde) anderen, in plaats van passend binnen de nu overheersende topdown structuren ons monddood van het ene systeem naar het andere te slepen.

Die nieuwe media zorgen ervoor dat we gehoord kunnen worden, dat we bij kunnen dragen aan een zinvollere context. Dit soort middelen schieten als paddestoelen uit de grond. Ik noem er een paar: weblogs, wikis, podcast, screencast, videologs etc. In essentie hebben ze allemaal gemeen dat het individu, zijn authenticiteit en zijn passies centraal staan en niet het systeem, de gevestigde orde, de hiërarchie.

Wat houden die middelen in?
Ze starten allemaal bij passie, bij het authentiek zelf. Bij het individu. Een individu dat niet als egoïstisch middelpunt centraal staat, maar een individu dat geconnect wil zijn met anderen. Hij wil creëren, gehoord worden, zijn passie neerzetten en laten zien. Maar wat zijn dat dan voor middelen?

Weblogs zijn eigenlijk gewoon dagboeken die bij gehouden op internet en die toegankelijk zijn voor het publiek of juist niet (omdat de blogger dat niet wil). De blogger schrijft zijn stukjes op basis van zijn passie, vanuit wat hij zelf ervaart, vindt, denkt, voelt. Niet omdat het moet, maar omdat hij dat wil. Hij kan schrijven wat hij wil, wanneer hij wil. Ofwel hij creëert en doet aan zelfsturing.
Een podcasters is eigenlijke digitale dj’s. Hij voegt dus geluid toe, of liever gebruikt audio om zich te uiten, om bij zijn authentiek zelf te komen. Hij vertelt zijn ‘verhaal’ dus niet met tekst zoals een weblogger, maar met behulp van audio.
Screencasters vertellen hun verhaal met video. Net zoals videologgers. Een screencaster wil vaak iets laten zien of uitleggen, terwijl een videologger gewoon video wil creëren.
Wikis zijn lege documenten die je via internet kunt delen en waar je gezamenlijk aan/mee kunt werken. Er zit geen structuur in, die moet je zelf bedenken. Door samen te werken ontstaat er als vanzelf een document met een structuur e.d. Of juist niet. Ook hier dus weer zelfsturing en het nemen van verantwoordelijkheid,.

Zijn mensen die die nieuwe media toepassen nerds of technici?
Sommige wel, maar de meeste niet. De meeste zien het als hulpmiddel voor het delen van hun passie met anderen. Die anderen worden steeds belangrijker naarmate je aansluiting krijgt, geconnect raakt. Net zoals in de offline wereld. Bloggen kun je dus ook doen om verbinding te krijgen. Ofwel connecting & sharing.
En daarbij is de kijkrichting steeds vanuit de mens in relatie met de anderen. Daarbij verandert het internet razendsnel van statisch archief waar je niets (of teveel) in kunt vinden naar een realtime, ongoing conversationstream. Een koffiekamer in het groot? Een denktank zonder grenzen? Allebei. Het was maar weer hoe jouw kijkrichting is. Door te connecten met de ander via internet ontstaat een fijnmazig web van verzamelde kennis, ervaringen en passies. Een oorverdovend lawaai van massaal gefluister. Elke seconde komt er een weblog, nee liever, een stem bij. En dat oorverdovend lawaai doet systemen kantelen, hiërarchieën wankelen en zorgt ervoor dat (collectieve) wijsheid exponentieel groeit.

En zijn die webloggers en zo dan altijd online?
Wel nee. Ze zetten gewoon de middelen in die hen het best uitkomen op een bepaald moment. En daar horen ook nieuwe media bij. Vraag aan een puber maar eens wat hij of zij van MSN chat vindt. Een middel dat niet meer weg te denken is. Is je zoon of dochter altijd online? Welnee. Onze kinderen zullen met de nieuwe media, het anders omgaan met structuren, met het co-creëren veel minder moeite hebben. Ze worden er nu al in ondergedompeld. Het zijn nu al media multitasking kids: met mp3 speler in het oor, de gsm voor sms bij de hand, zoekend op internet bij een huiswerkopdracht en tegelijkertijd chattend met vrienden. Kan dat? Ja dat kan. Is dat goed? Ja dat is goed. Ze leren dat problemen niet per definitieve lineair op gelost hoeven te worden en dat je van alles in kunt zetten op allerlei momenten. Ze laten het toeval gerust toe (‘ha XXX is ook online, effe vragen’).
Mensen die nieuwe media inzetten, krijgen ook een beetje datzelfde gevoel. Maar ook van vrij zijn. Zelf aan het stuur zitten. Gehoord mogen worden. Er toe doen. Een bijdrage kunnen leveren aan de context. Kunnen zoeken naar de eigen authenticiteit. Dat kan perfect met die nieuwe media. En om je eigen authenticiteit te kunnen (onder)zoeken leg je dingen vast. Om er later naar te kijken, op te kunnen reflecteren. Een soort lifecaching dus. Een soort fotoalbum maar dan anders.

Welke trends zijn er?
En natuurlijk zullen er andere middelen komen die ons helpen bij die communicatieve zelfsturing, bij ons persoonlijk leiderschap, bij het de mens centraal stellen, maar ze zullen allemaal passen binnen de trends superconnected, always-on en user in control (niet willen controleren, maar vertrekkend vanuit jezelf). Kunnen loslaten omdat je verbonden bent, in het netwerk zit. De lijntjes van het netwerk lopen ook via jou, dus je kunt gerust loslaten. Je bent letterlijk en figuurlijk verbonden. Daar zorgen die nieuwe media voor. Verbonden met heel veel mensen (zo je dat wilt). Waarmee je in ‘gesprek’ bent.

En daardoor ontstaat een heel andere orde. Namelijk iedereen doet er toe, en iedereen heeft de mogelijkheid tot inbreng. Je hoeft je niet meer af te vragen, zijn dit de juiste mensen waarmee ik verbonden ben, want anders was je wel verbonden met andere mensen. Je hoeft je niet meer af te vragen of dit het juiste thema is waar je mee bezig bent, anders was er wel een ander thema. Immers het vertrekpunt is de authentieke mens zelf en niet een dominante samengeklonterde macht.

Nieuwe media maken dus ook nieuwe denkwijzen mogelijk. Het niet meer alleen maar uitgaan van reguliere media maar ook van burgerlijke journalistiek. Niet meer alleen maar het organiseren van reguliere conferenties maar het ontstaan van het per toeval samenkomen van gepassioneerde mensen rondom een bepaald thema (een unconference). Niet meer alleen maar een gladlopende powerpoint presentatie over consumerend publiek, maar ook een unpresentation, waarbij de deelnemers (nee geen publiek) bepalen wat er gebeurt en aan co-creatie doen. We zijn zelf betrokken en verantwoordelijk. Niet alleen maar leven volgens de regels, maar ook wijsheid toepassen met een menselijke maat.

Kunst is om als drijfveer uit te gaan van liefde en niet vanuit angst. Want in mijn opinie zijn dat de twee drijfveren: liefde en angst. En alle andere zijn er van afgeleid of schakeringen van. Inzet van nieuwe media is in de meeste gevallen het uitgaan van liefde. Want passie (in de goede gedaante) zit daar dicht tegen aan.

The post Er zijn veranderingen op til appeared first on Hans ON Experience.

“Multitasken
Weblogs bestaan al sinds het begin van internet. Waarom begrijpen de eerste marketeers nu pas dat de community die de bloggers bedienen interessante marketingmogelijkheden biedt? Volgens Fellinger komt de snelgroeiende populariteit van weblogs onder meer door de feminisering van de maatschappij. Een samenleving waarin behalve meisjes ook jongens dialogen aangaan en meerdere dingen tegelijk kunnen doen. ‘Iedereen zegt dat de jeugd beter heeft leren multitasken, maar dat is niet waar. De jongens hebben dat geleerd, de meisjes konden het al. Er komt een generatie aan die op een vrouwelijke manier communiceert.’ Dat heeft een positieve uitwerking op het internet want veel eigenschappen rondom interactiviteit en webloggen hebben volgens Fellinger met vrouwelijkheid te maken. ‘De dialoog aangaan zit meer in vrouwen dan in mannen, net als je kwetsbaar opstellen en beter luisteren. Deze zaken zie je nu marketingbreed opkomen. Zonder dat we het door hebben vindt er daarom een vervrouwelijking plaats op internet. Internet is een afspiegeling van de maatschappij.”

Kijk daar ben ik het dus volledig mee eens. Goed gezegd Stefan!

(bron: dialogamigo)

The post Hebben webloggen en vrouwelijkheid iets met elkaar te maken? appeared first on Hans ON Experience.

Het rapport gaat over hoe Amerikaanse studenten Instant Messaging gebruiken in hun dagelijks leven en gaat specifiek in om het verschil in gebruik tussen mannen en vrouwen. Een interessante insteek omdat vrouwen en mannen duidelijk verschillen in communiceren.

Zijn conclusie is:

Ja, voor mij is het duidelijk, in de 21e eeuw komen de vrouwen aan de macht en kunnen alleen de mensen met vrouwelijke communicatie-eigenschappen overleven in onze maatschappij.

Ik ben het helemaal met hem eens. In een aantal postings heb ik hier al vaker aandacht aan besteedt.

Nog zo’n mooie uitspraak van Stephan, waar ik helemaal achter sta:

Een andere vervrouwelijking, is het kwetsbaarder opstellen, wat je nu steeds vaker ziet bij bedrijven en merken. Je kwetsbaar opstellen heeft alles met interactiviteit te maken. De dialoog kan namelijk erg confronterend zijn! Je durven kwetsbaar op te stellen is iets dat meer bij vrouwen hoort, dan bij mannen, maar wat wel steeds vaker gewaardeerd wordt in onze maatschappij. Al is de Metro-man allang weer uit, er komen wel steeds meer Metro-merken (bedrijven lopen wel vaker ver achter de ontwikkelingen in de maatschappij aan). Ook dit is dus een bevestiging van mijn theorie dat we qua commnunicatie meer vervrouwelijken.

Heeft iemand nog meer voorbeelden van dit fenomeen?

The post Wordt onze communicatie vrouwelijker? appeared first on Hans ON Experience.

Een boek waarin the medium the message is en die in deze tijd van de zelfverrijkende manager een mooi beeld geeft van het ‘andere leiderschap’. Uw baas heeft natuurlijk geen tijd om dit soort verstandige dingen te lezen, maar geef dit boek toch maar aan hem/haar cadeau op de komende verjaardag.
‘African Tribal Leadership’ (Nederlandstalig!) is bedoeld voor de manager die zichzelf ziet als organisatievernieuwer en ergens een onbestemd gevoel heeft dat sturing sec op doelen en resultaten per saldo alleen maar leidt tot onderwerping aan regelgeving en procedures en de verdere dehumanisering van de organisatie. Auteur Willem de Liefde woont in Zuid-Afrika en kwam daardoor in aanraking met de stammencultuur in zuidelijk Afrika en de wijze waarop daar leiders worden gekozen en hoe leiders vervolgens omgaan met hun achterban. Ons Westerse denken wordt ‘aangestuurd’ door ‘ik denk dus ik besta’ en het Afrikaanse denken door ‘ik ben omdat wij bestaan’. Leiders, maar ook de groepsleden, maken hun ego ondergeschikt aan de gezamenlijke belangen van de groep om zo als groep succesvol te kunnen overleven.
U begrijpt het al: dit boek is niet realistisch. We kopen liever met meer dan 50.000 managers ‘Hoe word ik een rat?’ (sturing door machtsgebruik, ongelijkwaardigheid en vooral machtsmisbruik) dan boeken over communicatieve sturing op basis van mens zijn en gelijkwaardigheid. Misschien moet Manager & Literatuur dit boek er maar gratis bijsturen als rattengif en vanuit een eigen maatschappelijke en sociale verantwoordelijkheid. Het boek biedt weinig nieuws onder de zon met betrekking tot het andere wereldbeeld (medewerkers zijn geen onderdelen in een machine), maar geeft hele praktische voorbeelden, tips en checklistjes hoe je het ’tribale’ denken handen en voetjes kunt geven. Het boek handelt over de zingeving van werk, de pijlers van fatsoenlijk leiderschap en de hulpmiddelen daarbij als het vertellen van verhalen en het gebruik van kunst en filosofie, maar de laatste vijf hoofdstukken zijn zeer concreet: hoe te vergaderen, hoe een bedrijfsanalyse te doen, het gebruik van het instrument dialoog (zie ook Peter Senge), core zingeving, de rol van ouderen in onze organisaties, identiteitsontwikkeling en Goddank voor de Westerse manager een negen stappenplan (bladzijde 131).
Ik vind ‘African Tribal Leadership’ waardevol omdat je jezelf goed kunt spiegelen in termen van: Wat ben ik voor type leider? Wat sta ik eigenlijk te managen? De bezieling in mijn organisatie of de producten? Willem de Liefde is duidelijk: Als de aandeelhouderswaarde tot doel wordt verheven is het gevolg onvermijdelijk dat mensen emotioneel en spiritueel geen bevrediging vinden in hun werk. Zij kunnen immers in de doelen onvoldoende terugvinden wat zij zelf waardevol vinden. Het boek handelt vooral over hoe je dienend leiderschap vorm geeft, dat blijkt voor Westerse managers lastig. Je bent aan de top gekomen om de organisatiegemeenschap te dienen, volgens dit boek, en dat terwijl je dacht aan de top gekomen te zijn om te verdienen aan diezelfde gemeenschap en om juist lekker geïsoleerd beslissingen over anderen te nemen. Als het volgende u vreemd voorkomt, moet u boek maar eens lezen: ‘Veranderingen ontstaan vanzelf als de situatie verandert. De Afrikaanse manager geeft daartoe ruim baan aan signalen voor verandering en is alert op obstakels in het natuurlijke veranderingsproces’ (bladzijde 99). Deze recensie is geschreven op Bevrijdingsdag 2003.”
(bron: www.managementboek.nl)
Drs. J. Peters is directeur van Overmars Organisatie Adviseurs in Zwammerdam en schreef in 1997 het boek ‘Niets nieuws onder de zon’. Hij is mede-oprichter van www.chaosforum.com.

The post African Tribal Leadership appeared first on Hans ON Experience.

The post African Tribal Leadership: een voorbeeld van servant leadership appeared first on Hans ON Experience.