Interessante gedachte waar ik me wel wat bij voor kan stellen. We zijn in het onderwijs gewend alles in systemen en lokalen te duwen. Alsof daarbuiten niet geleerd wordt. Terwijl het eigenlijke leren misschien wel meer in het dagelijks leven gebeurt. Vandaar ook dat ik initiatieven zoals bij de HAN die dichter bij de samenleving staan en de samenleving naar binnen halen, zoals de multidisciplinaire projectweek van Engineering.

Een twee tien
Maar we kunnen natuurlijk ook het onderwijs naar buiten brengen. Eigenlijk doet Guido dat met zijn minor eentweetien. Daar is een soort broedplaats ontstaan.

Maar wat is nou zo’n broedplaats?
Guido ging op zoek, of liever liep per toeval tegen een boek aan De Broedfactor, genomineerd als managementboek van 2010. Hij bezocht de schrijver van het boek: Peter Camp en legde zijn gesprek met hem vast.

De broedfactor, Peter Camp from guigui on Vimeo.

Ik denk dat ik het boek maar eens aan ga schaffen want het inspireert me als ik dit lees:

"Veel mensen willen hun verlangens en frustraties over hun organisatie en omgeving delen met anderen en omzetten in werkbare oplossingen. Ze vormen - bewust of onbewust - een broedplaats; een (virtuele) plek waar nieuwe, creatieve ideeën ontstaan over werk en samenleving. Dat loopt van ‘communities of practice’ en denktanks tot straatfeesten, buurtcomités en internetgroepen. Maar managers en bestuurders drukken deze initiatieven vaak de kop in; door hun behoeften aan planning en controle weten ze er niet goed mee om te gaan. Peter Camp laat in dit boek met stellingen, inspiratiebronnen, praktijkvoorbeelden en interviews zien hoe u broedprocessen kunt faciliteren en consolideren. Ook toont hij aan waarom dat belangrijk is, voor elke organisatie.

‘De broedfactor’ biedt een constructieve kijk op broedplaatsen en broedprocessen in onze organisaties en samenleving. Het is een praktisch onderbouwd, informatief én inspirerend boek voor ondernemende mensen die een verschil willen maken."