Al eerder waren hier berichten en filmpjes te zien van het HAN’ds on Tuktuk project. En nu zijn de studenten in India. Ik kreeg onderstaande tekst uit het dagboek van ze toegestuurd. Ik zal dus regelmatig hier een update plaatsen met hun tekst en foto’s. Ik heb nu al materiaal voor een paar berichten. Met tekst van Frank Schouten, (oud)student van de HAN.
Gaaf wat die jongens mee maken!

Deel 1

Dagboek_HAN'ds_On_Eco_Tuk_India_deel_1[1] Eindelijk, Na een jaar lang voorbereiding en het succesvol vervullen van 5 tussenliggende milestones is het dan zo ver, het HAN’ds On Eco Tuk Team is zo ver om, letterlijk en figuurlijk, in het heetst van de strijd de finale battle van de Hybrid tuk tuk battle in te gaan.

De omgebouwde LDI LPG team-tuk, is vanaf het Nederlands finale evenement op 18 mei in Rotterdam op een boot getransporteerd, om daarna in Chennai (zuid oost India) aan te komen op de SRM universiteit waar de finale battle beslecht wordt en tevens de thuisbasis van een van de drie participerende Indiase teams is.

7 juli

De grote dag was aangebroken. De reis

begon met de vraag wie wat nog kon meenemen. Op de HTS Autotechniek alle spulletjes bijeen geraapt, koffers gewogen, verdeeld, en na wat passen en meten zat alles (nou ja, bijna alles dan) in de koffers en konden we de auto in.

De vetrekkende vlucht ging vanaf Dusseldorf airport, dus na een ruim uur rijden waren we op de vluchthaven. Het inchecken ging voorspoedig, echter was het team nog wel angstig voor de handbagage controle, waarbij diverse elektronische apparaten aan het licht kwamen. Uiteindelijk bleken de medereizigers angstiger voor onze apparatuur dan de douane, dus hierbij geen elektronica in beslag genomen…

De reis verliep voorspoedig en met een klein half uur vertraging arriveerde het team op de vluchthaven Chennai. Al snel werd duidelijk dat we nu in een wel heel ander soort land waren aanbeland, waar niets te gek is. Controle met metaal detectors stelde niets voor, evenals de ‘Swinefluw’ controle waar je enkel een stempel hoefde te halen. Frappant was dan wel weer dat Ruben er blijkbaar verdacht uitzag en hij dus bij het verlaten van het vliegveld alsnog apart werd gehouden en zijn gehele koffer doorgescand werd en hij verantwoording moest afleggen voor die rare slangen in zijn koffer. Gelukkig had Gholam een paklijst voor iedereen gemaakt, waardoor hij met handen en voeten kon uitleggen dat die LPG slangen toch echt nodig waren in India.

Na een ‘spectaculaire’ taxi rit met meerdere bijna dood ervaringen kwamen we dan na 21.5 uur reizen op de campus van de SRM universiteit aan. Onder de grootte van de campus verbleekt het campus terrein van de HAN in Arnhem. Na het inchecken op de voor Indiase maatstaven goede kamer en een kleine opfrisbeurt, zijn we gaan kijken naar onze tuk op de engineering campus. Het ‘high tech’ lab waar onze staat bleek niet meer dan een hobby schuur, waar het zelfs ingewikkeld was om lucht in onze nieuwe band te krijgen…

Wordt vervolgd.

Frank Schouten