Select Page

Een nieuwe generatie Experience Economy

Experience_economy_boswijkIk ben het boek Een nieuwe kijk op de Experience Economy aan het lezen. Dit gaat met name over betekenisvolle van belevingen. Komende tijd zal ik regelmatig een samenvatting geven van wat ik belangrijk vind.
Hadden we tot voor kort vooral over de visie van Pine en Gillmore, tegenwoordig wordt er gesproken over een nieuwe generatie experience economy. Diane Nijs duidt dat aan met Imagineering en gaat uit van het toevoegen van waarde, vetrekkend vanuit de klant. In heel veel gevallen wordt er echter geredeneerd vanuit het bedrijf. We vertellen een verhaal (door het bedrijf aan de klant), er wordt gezocht naar aandacht (van de klant door het bedrijf), experiences worden geregisseerd (door het bedrijf voor de klant). Het initiatief ligt steeds bij de aanbieder en niet bij de klant. De klant is in meer of mindere mate passief; een consument. Daarbij gaan we nog steeds uit van hoe we zo snel mogelijk zoveel mogelijk geld kunnen verdienen aan die klant. We weten dan dat we het niet meer over producten moeten hebben, nee zelfs niet over diensten, maar over experiences. Deze manier van denken is gegroeid vanuit de maakbare samenleving, de industriele fase. Dit stuit echter steeds meer op verzet. Bedrijven zijn te machtig geworden, het kapitalisme heeft een ongunstige uitwerking op de waarden en we zijn te ver doorgeschoten in ons consumentisme. We zien vervlakking en vercommercialisering. Zingeving wordt als secundair gezien. Maar langzaan komt het besef dat we op het punt staan over te gaan van een systeem van sociale regelgeving (de zwijgende mens) naar communicatieve zelfsturing (de creatieve mens). Dus van externe sturing naar interne sturing. Daarbij is niet alles vanzelfsprekend of van bovenaf geregeld maar ontstaat er communicatie, een dialoog, conversaties. Het inzicht in de experience economy verandert daardoor ook. Het regisseren van experiences, het toevoegen van theater of het organiseren van fun is iets uit het tijdperk van de sociale regelgeving. Het bedrijf bepaalt het aanbod en wat de klant gaat beleven. Als we vanuit de nieuwe logica redeneren gaan twee partijen zichzelf van binnenuit sturen en gaan met elkaar communiceren. Mensen (en dat is veel meer dan een klant) communiceren met bedrijven over wat ze willen beleven en bedrijven moeten dan luisteren en hun aanbod daarop afstemmen. Of nog beter, er onstaat een soort samenwerking tussen mens en bedrijf: co-creation.
We kunnen een fundamentele verandering waarnemen van de mens in relatie met het bedrijf. We zijn beter geinformeerd doordat we toegang hebben tot informatie op verschillende plekken op de wereld en nemen daarop onze beslissingen. We vormen community’s en worden daardoor onafhankelijker van het bedrijf. De diversiteit aan geinformeerde mensen op verschillende locaties in de wereld vormt een machtige bron van vaardigheden, kennis en interesses. We streven naar co-creatie. Dat is iets anders dan outsourcing of maatwerk. Het is niet een geregisseerd geheel van belevingen. Het gaat verder. Het gaat om een zinvolle waardepropositie, betekenisvol en specifiek. De waardepropositie vindt dan niet meer plaats in de waardenketen van het bedrijf maar bij de klant en in de netwerken rondom die klant. We zien een dematerialisatie van de economie en de opkomst van zelfsturing en co-creatie. We gaan van aanbodgestuurd naar vraaggestuurd handelen. We dienen belevenissen te zien in een brede maatschappelijke context: de maatschappij als leerproces. Dit wordt in het boek uitgebreid behandeld en in een volgende posting kom ik daar op terug.

Tags: ,

About The Author

Hans Mestrum

Hans is al 12 jaar bezig op het gebied van Social & Media. Momenteel is hij vlogger bij de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN). Daarvoor houdt hij o.a. deze weblog bij met videoblogs van projecten, evenementen etc. Daarnaast schrijft hij op persoonlijke titel over trends, zijn (professionele) leven en overwegingen. Bekijk ook zijn profiel website

7 Comments

  1. Mickel Langeveld

    Ik vind het nu al een geweldig boek!! Laten we het in praktijk brengen, Hans. Ik ben klant, jij bent de leverancier… Sluit ook aan bij onze eerdere postings in het Engels iets hieronder. Ik lees “demand chain”, ik denk aan Toyota. Ik vind http://www.gpworldwide.com/operational_excellence/quick.asp. Ik denk, luister en deel. Jij reageert, vult aan.
    Denken vanuit de klant, het wordt vaak vergeten. Binck doet dat goed, ik mail een opmerking over een stukje van hun site, 15 minuten later bellen ze op, met vragen ter verduidelijking. Ze luisteren, denken mee, vragen feedback, maken beleggen een “fun experience”. Leveren iets dat werkt.
    Amazon werkt tegenwoordig nog steeds zoals ze tien (?) Het verrast de klant als er iets mis gaat op een positieve manier. (zie Intermediair deze week (dacht ik))

    Antwoord
  2. Erwin van Lun

    Hans,
    De experience economie is nog nauwelijks begonnen. Vlak nadat Pine & Gilmore hun boek hadden geschreven stortte de wereld zich op beleveniscommunicatie. Het ene event na het andere. Dat was echter niet de essentie van Pine en Gilmore. Mensen hebben immers maar 1 vrije zaterdag middag en kunnen dan maar naar 1 event.
    (merk)ervaringen doen mensen op (zoals je weet ) in vier kwadranten:
    -entertainment (oppervlakkig, geen eigen partipatie)
    -escapist (dit neemt je mee, maar opnieuw geen eigen participatie)
    -eshtetisch (oppervlakig, maar wel eigen participatie, hoe meer mensen er mee doen hoe leuker het wordt)
    – escapist (dit neemt je mee, en veel eigen participatie).
    Het aardige is dat deze vier kwadranten zowel in de fysieke wereld als in de virtuele wereld (een wereld op afstand) terug te vinden zijn. Zo kan televisie puur entertainment zijn (show) of esthetisch (films), het web in het educatiekwadrant liggen (forums, websites) en hard core gaming ligt in het escapisten kwadrant.
    De echte experience economy die Pine en Gilmore hebben beschreven, vindt straks ook helemaal plaats in de virtuele wereld. In die wereld waar televisie, radio, mp3-spelers, DVD-spelers en telefoon zijn samengesmolten en legt RFID de link tussen fyiek en virtueel. In die wereld waar consumenten zelf bepalen welke (virtuele ) ervaring ze wanneer opdoen.
    Merken zullen in deze wereld ervaringen in scene zetten waar consumenten ook voor gaan betalen. Gaat het over muziek, over sport, over auto’s, over kleding, over vakantie of over eten? Mensen zullen niet weten wat ze meemaken. Hier zijn de theatercue’s van Pine en Gilmore onmisbaar. En na een indrukwekkende ervaring van een uur, kan de volgende ervaring volgen. Dat is met een fysiek event wel anders.
    Het aardige is om te zien dat het al volop aan het ontstaan is. Merken ontwikkelen eigen (long) content, eigen games, integren in games van derden. In Korea (waar een 200 MB !!! breedbandaansluiting in nieuwe huizen standaard is) ontstaan er spellen met virtuele omgevingen waarin deelnemers zich voordoen als ridders of als elfjes. Iedereen die je ziet is echt iemand anders. Mensen sluiten zich de hele dag op en zijn volstrekt verslaafd. We hebben het hier al een beetje gezien met Nokia Game wat er dan kan gebeuren. Hoe verder de mediacontext volwassen wordt, hoe verder alle media met batterij, stekker of accu integreren, hoe meer van dit soort virtual experiences we zullen zien en hoe vaker we er voor zullen betalen.
    Ik hou de ontwikkelingen van media en merken tot 2015 bij op m’n weblog. http://www.mensmerk.nl. (ben benieuwd wat je daar van vindt). Ondertusen hou ik de jouwe in de gaten 🙂 Ben benieuwd hoe je ervaringen met het lezen van dit boek verder lopen.
    Erwin

    Antwoord
  3. Hans

    @mickel: In deze nieuwe kijk op experience economy is er niet echt sprake van klant- of leverancierrollen; je ‘doet’ immers aan co-creation. Je creeert samen iets. Nu ben jij volgens mij nl. de leverancier en ik jouw klant. Wat bedoel je met “ik denk, luister en deel. Jij reageert, vult aan.”?

    Antwoord
  4. Hans

    @erwin: ik ga zeker je weblog eens bezoeken! Klinkt interessant. Bij wat jij schrijft kijkt dit boek (en dat van Diane Nijs: Imagineering) vanuit een ander persperctief, nl. dat van de klant en gaat het uit van de dematerialisering. Meer de zingevingskant en de kant van waarden. Mensen gaan fun als ‘plat’ ervaren en zonder inhoud. Ze komen erachter dat er nog meer is dan fun. Het is het verschil tussen ervaren en beleven. Het boek gaat daar ook op in. Het gaat dan volgens mij meer om transformatie, het bewerktstelligen van veranderingen en dat is een stapje verder dan het creeren van belevenissen. En je hebt gelijk, we zitten nog maar aan het begin. We zitten in het creeren van belevenissen maar willen wel veranderingen vanuit interne sturing en communicatie. Je opmerkingen over de virtuele wereld spreken me aan. Ik denk dat de grens tussen fysieke en virtuele wereld zal verdwijnen. Ik noemde in eerdere posting al het voorbeeld van een 4-jarige achter op de fiets die aan zijn vader vraagt in welk level ze zitten 😉
    Hoe zie jij dat?

    Antwoord
  5. Hans on Experience

    Video van de presentatie Een nieuwe kijk op de Experience Economy van Albert Boswijk en Anna Snel

    Nu Google Video de mogelijkheid biedt de videos op je blog aan te bieden heb je wel gemerkt dat ik er al een paar hier neer heb gezet die ik zelf interessant vind. Ook deze mag hier natuurlijk niet ontbreken. Tijdens de Emerce eDay die op 12 oktober 20…

    Antwoord
  6. Hilde

    Wat is precies het verschil tussen ervaren en beleven?

    Antwoord

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Welkom!

hansmestrum About me
Hans Mestrum

Leuk dat je hier op mijn weblog bent. De video's en foto's die je hier vindt, zijn door mij gemaakt voor o.a. de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN), waar ik videoblogger en social mediaspecialist ben.

Laatste video’s

Recente Tweets

Archieven

Categorieën

Zonnemeter

Hoeveel Watt produceren mijn zonnepanelen op dit moment?

Pin It on Pinterest

Shares
Share This